

Παλαιότερα στα μοναστήρια υπήρχε ο «μουσταρδάριος», ο μοναχός δηλαδή που την ώρα του φαγητού προσέφερε τη μουστάρδα στους καλόγερους. Η συνταγή ήταν απλή: ανακάτευε τους σπόρους του σιναπιού με ξίδι και νερό και με το μείγμα που παρασκεύαζε συνόδευε το φαγητό τους. Τίποτα όμως δεν πήγαινε χαμένο, καθώς με τα φύλλα του σιναπιού γινόταν η σαλάτα.
Ο Διοσκουρίδης υποστήριζε ότι, αν κάποιος μασούσε τους σπόρους του σιναπιού, θα καθάριζε το ιγμόρειό του. Συνιστούσε επίσης στον κόσμο να τους χρησιμοποιεί και ως φυσικό αντιπυρετικό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου