Το μεθάνιο η μεγαλύτερη απειλή για την κλιματική αλλαγή

Πιο σοβαρά υπ' όψιν θα πρέπει να ληφθεί το μεθάνιο από το διοξείδιο του άνθρακα ως υπεύθυνο για την κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς ανακάλυψε ότι το μεθάνιο διαρρέει σε μεγάλες ποσότητες και από τους Αρκτικούς ωκεανούς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ερικ Κορτ του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech) και του Εργαστηρίου Αεριοπροώθησης (JPL) της NASA, οι οποίοι δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, τη βρετανική «Independent» και το «New Scientist», ανακάλυψαν ότι ο νέος κίνδυνος προέρχεται από τα βάθη των ωκεανών, καθώς το μεθάνιο βρίσκει τρόπους να διαφύγει στην ατμόσφαιρα, μέσω ρωγμών στους πάγους της Αρκτικής, ιδίως στις περιοχές όπου οι πάγοι έχουν λιώσει.

Οι επιστήμονες ένιωσαν σοκ, καθώς διαπίστωσαν ότι το συγκεκριμένο αέριο εμφανίζεται στην επιφάνεια ακόμα και σε περιοχές με μεγάλα ωκεάνια βάθη. Οπως είπαν, οι ποσότητες του διαφεύγοντος μεθανίου είναι αρκετές για να επηρεάσουν αρνητικά την κλιματική αλλαγή.

Προηγούμενες παρατηρήσεις είχαν δείξει ότι μεγάλες ποσότητες μεθανίου απελευθερώνονται σταδιακά από τις ρηχές θάλασσες στα βόρεια της Σιβηρίας, όμως η νέα μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και πάνω από τα μεγάλη βάθη των πολικών ωκεανών, που συνήθως είναι καλυμμένοι με πάγους.

Το μεθάνιο είναι 70 φορές πιο ισχυρό ως «αέριο του θερμοκηπίου», σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα, επειδή όμως διασπάται πιο γρήγορα στην ατμόσφαιρα, οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι τελικά, σε μία χρονική περίοδο 100 ετών, είναι περίπου 20 φορές πιο ισχυρό από το διοξείδιο στο να παγιδεύει την ηλιακή ακτινοβολία.

Οι ερευνητές έκαναν πέντε πτήσεις πάνω από τις αρκτικές παγωμένες εκτάσεις, σε διάφορες εποχές των ετών 2009 και 2010, καλύπτοντας τεράστιες περιοχές στα βόρεια της ακτής της Αλάσκα και στα νότια του Βορείου Πόλου. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ποσότητες μεθανίου που μετρήθηκαν πάνω από την Αρκτική, είναι περίπου ίδιες με αυτές που έχουν ήδη καταγραφεί πάνω από την αρκτική ανατολική Σιβηρία. Ο Κορτ εκτιμά ότι απελευθερώνονται κατά μέσο όρο περίπου 2 χιλιοστόγραμμα μεθανίου ανά τετραγωνικό μέτρο ωκεανού κάθε ημέρα.

Οι επιστήμονες φοβούνται ότι όσο προχωρά η κλιματική αλλαγή και υποχωρούν οι αρκτικοί πάγοι ή μειώνεται το πάχος τους, τόσο θα αυξάνεται η διαρροή μεθανίου στην ατμόσφαιρα, ανατροφοδοτώντας την υπερθέρμανση του πλανήτη και επιδεινώνοντας τον «φαύλο κύκλο».

Η προέλευση του αρκτικού μεθανίου είναι ακόμα ασαφής. Φαίνεται λιγότερο πιθανό να προέρχεται από ιζήματα στο βυθό και πιο πιθανό να προέρχεται από θαλασσινά μικρόβια που ζουν κοντά στην επιφάνεια του ωκεανού.

Η περιοχή του Αρκτικού κύκλου θεωρείται ότι κρύβει τεράστιες ποσότητες μεθανίου, καθώς μόνο στο μόνιμα παγωμένο έδαφος υπάρχουν «κλειδωμένοι» δισεκατομμύρια τόνοι. Στη Σιβηρία το μεθάνιο βρίσκεται σε μορφή παγωμένων κρυστάλλων που σιγά-σιγά μετατρέπονται σε αέριο.

Το CO2 έδωσε τέλος στην τελευταία εποχή των παγετώνων

Η τελευταία εποχή των παγετώνων στη Γη τελείωσε πριν από περίπου 10.000 χρόνια, όταν υπήρξε κλιματική αλλαγή εξαιτίας της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, όπως δείχνουν νέες επιστημονικές μελέτες.

Η έρευνα, που καλύπτει την περίοδο πριν από 10.000 έως 20.000 χρόνια, έρχεται να επιβεβαιώσει ότι η κλιματική αλλαγή και το «φαινόμενο του θερμοκηπίου» δεν υπήρξαν στο παρελθόν μόνο θέμα ανθρώπινης επέμβασης, όπως συμβαίνει στην εποχή μας.
Η πρώτη έρευνα από αμερικανούς, κινέζους και γάλλους επιστήμονες, με επικεφαλής τον παλαιοκλιματολόγο Τζέρεμι Σάκουν των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Κολούμπια, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Nature", θεωρείται βαρυσήμαντη, καθώς, σύμφωνα με όσα αναφέρουν το BBC και το "Science", για πρώτη φορά βασίζεται σε μία τόσο ευρύτατη γκάμα δεδομένων από όλο τον κόσμο και όχι μόνο από την Ανταρκτική, αλλά επίσης από τη Γροιλανδία, τους ωκεανούς και τις μεγάλες λίμνες.
Η ανάλυση περιέλαβε στοιχεία από τις φυσαλίδες αέρα που είναι παγιδευμένες στους πάγους (και καταγράφουν το επίπεδο του διοξειδίου στον αέρα εκείνων των εποχών), από τα απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών (το μαγνήσιο με το οποίο κατασκεύαζαν το σκελετό και τα κελύφη τους, μαρτυρά τη θερμοκρασία του αρχαίου νερού) και άλλες πηγές

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, «στο τέλος της τελευταίας εποχής παγετώνων το διοξείδιο του άνθρακα αυξήθηκε από περίπου 180 σε περίπου 260 μέρη ανά εκατομμύριο στην ατμόσφαιρα, όταν σήμερα είναι στα 392 μέρη», γεγονός που δείχνει τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας.
Σύμφωνα με το νέο «σενάριο» που ανέπτυξαν οι ερευνητές, όλα άρχισαν όταν η περιοδική αλλαγή της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο (στο πλαίσιο των λεγόμενων «κύκλων Μιλάνκοβιτς») αύξησε την ποσότητα φωτός και θερμότητας που έφτανε στον πλανήτη μας, πυροδοτώντας την αρχική κατάρρευση των μεγάλων όγκων πάγων του βόρειου ημισφαιρίου.

Αυτό, στη συνέχεια, προκάλεσε την εισροή μεγάλων όγκων παγωμένου νερού στο βόρειο Ατλαντικό και, έτσι, τη διατάραξη των ωκεάνιων θερμών ρευμάτων, με τελική συνέπεια την άνοδο της θερμοκρασίας στο νότιο ημισφαίριο της Γης.
Το γεγονός αυτό επέφερε νέες αλλαγές στα ατμοσφαιρικά και ωκεάνια ρεύματα, με αποτέλεσμα να εκλυθεί διοξείδιο του άνθρακα σε μεγάλες ποσότητες από τους ωκεανούς, ιδίως του Νότου. Η σταδιακή συσσώρευση αυτού του διοξειδίου στην ατμόσφαιρα υπερθέρμανε όλη τη Γη και τερμάτισε την τελευταία εποχή των παγετών πριν από περίπου 10.000 χρόνια.

Μαζική έκλυση παγιδευμένου άνθρακα στους πόλους
Η δεύτερη έρευνα, από αμερικανούς, βρετανούς και ιταλούς επιστήμονες, με επικεφαλής τον Ρομπ ΝτεΚόντο του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης ('Αμχερστ), η οποία επίσης δημοσιεύθηκε στο "Nature", σύμφωνα με τη «Guardian», δείχνει ότι υπήρξε μια αλληλουχία φυσικών γεγονότων, που οδήγησε σε ακραία φαινόμενα ανόδου της θερμοκρασίας στον πλανήτη, με συνέπεια η μέση παγκόσμια θερμοκρασία να ανέβει κατά πέντε βαθμούς μέσα σε λίγες χιλιάδες χρόνια, πριν από 50 εκατ. έτη περίπου.
Η νέα μελέτη εκτιμά ότι το αυξημένο ατμοσφαιρικό διοξείδιο δεν προήλθε από την απελευθέρωση του μεθανίου των βυθών των ωκεανών (όπως ήταν ως τώρα το κυρίαρχο σενάριο), αλλά από την μαζική έκλυση παγιδευμένου άνθρακα στους δύο πόλους του πλανήτη.
Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι μία ανάλογη φυσική διαδικασία ήδη λαμβάνει χώρα ξανά, καθώς, ιδίως στο βόρειο πόλο, σταδιακά, λόγω της κλιματικής αλλαγής, ξεπαγώνουν μεγάλες ποσότητες παγωμένης οργανικής ύλης. Αυτή, καθώς αποσυντίθεται, μετατρέπεται σε διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, ανατροφοδοτώντας έτσι την κλιματική αλλαγή και επιδεινώνοντας το «φαινόμενο του θερμοκηπίου».

Σωτηρία για το περιβάλλον οι... Κυκλάδες

Η κυκλαδίτικη αισθητική θα μπορούσε... να σώσει τον πλανήτη, σύμφωνα με μία εναλλακτική θεωρία για το φαινόμενο του θερμοκηπίου που προτείνει να βάψουμε τον πλανήτη άσπρο!
Υποστηρικτής της είναι ένας από τους επιστήμονες με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, ο τιμημένος με Νόμπελ υπουργός Ενέργειας του Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος υποστηρίζει ότι το να βάφαμε λευκές τις οροφές όλων των σπιτιών και τα πεζοδρόμια θα ισοδυναμούσε με την εξαφάνιση όλων των αυτοκινήτων του κόσμου από τους δρόμους για 11 ολόκληρα χρόνια!
Μιλώντας την Τρίτη στο Λονδίνο, στο συμπόσιο για την κλιματική αλλαγή των βραβευμένων με Νόμπελ επιστημόνων, ο Στίβεν Τσου ισχυρίστηκε ότι αυτή η απλή μέθοδος όχι μόνο θα περιορίσει την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, αλλά και θα οδηγήσει στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα.
«Ενα τέτοιο κτίριο (με λευκή οροφή) θα είναι πιο δροσερό και μπορεί να καταναλώνει 10 με 15% λιγότερο ρεύμα» για κλιματισμό, δήλωσε ο σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου.
Ο δρ Τσου εξήγησε ακόμη ότι με την αντανάκλαση του ήλιου σε λευκές ή ανοιχτόχρωμες επιφάνειες δεν υπάρχει φαινόμενο του θερμοκηπίου, αφού το φως διαπερνά την ατμόσφαιρα και επιστρέφει στο διάστημα.
Εξοικονόμηση ρεύματοςΣύμφωνα με τους επιστήμονες, οι ανοιχτόχρωμες επιφάνειες αντανακλούν μέχρι και 80% του ηλιακού φωτός, σε αντίθεση με ένα 20% για τις σκούρες επιφάνειες, γι αυτό και τα σπίτια σε θερμές χώρες, όπως η Ελλάδα, είναι βαμμένα σε λευκό χρώμα.
Εκτιμάται μάλιστα ότι θα εξοικονομούνταν 44 δισεκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα εάν οι οροφές και τα πεζοδρόμια στις τροπικές και εύκρατες περιοχές βάφονταν σε άσπρο ή ανοιχτά χρώματα.
Εκτός από τα σπίτια και τα πεζοδρόμια, τα «ψυχρά» χρώματα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και στα αυτοκίνητα ως μέσο αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. «Εάν όλα τα αυτοκίνητα ήταν ανοιχτόχρωμα θα υπήρχε σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας από τη μειωμένη χρήση του κλιματισμού», εξήγησε ο δρ Τσου.
Στο ίδιο συμπόσιο για την κλιματική αλλαγή ο καθηγητής Τζακ Σταϊνμπέργκερ, διευθυντής του CERN στη Γενεύη, δήλωσε ότι «η ενέργεια του μέλλοντος είναι η ηλιακή θερμική» και όχι η αιολική, προτείνοντας στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να στρέψουν εκεί το ενδιαφέρον τους.

Πηγή: Εφημρίδα ΕΘΝΟΣ