Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λύκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λύκος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Νεαρη λυκαινα θυμα τροχαιου

Πλήρωσε με τη ζωή της το θάρρος της να φτάσει ως τον αστικό ιστό της πόλης των Ιωαννίνων αναζητώντας τροφή, μια νεαρή λύκαινα ηλικίας μόλις ενός έτους! Το άτυχο αγρίμι παρασύρθηκε από κάποιο διερχόμενο αυτοκίνητο και σκοτώθηκε ακαριαία.
Το ατύχημα συνέβη σε απόσταση 200 μέτρων από τον κόμβο του Περάματος Ιωαννίνων, δηλαδή μέσα σε περιοχή με σπίτια και σε μικρή απόσταση από την πόλη, πράγμα εξαιρετικά ασυνήθιστο για τις αγέλες των λύκων! Ο οδηγός που παρέσυρε τη λύκαινα δεν σταμάτησε και δεν ειδοποίησε τις αρμόδιες αρχές.
Το νεκρό ζώο βρήκαν διερχόμενοι πολίτες που ειδοποίησε τους υπαλλήλους του δασαρχείου οι οποίοι το συνέλεξαν από τον δρόμο. Τον τελευταίο καιρό, οι λύκοι έχουν πλησιάσει πάρα πολύ στα αστικά κέντρα και πληθαίνουν οι καταγγελίες κτηνοτρόφων για επιδρομές στα κοπάδια με τα αιγοπρόβατα.

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Νεκρή λύκαινα σε τροχαίο

Μία νεαρή λύκαινα σκοτώθηκε σε τροχαίο ατύχημα που σημειώθηκε στην επαρχιακή οδό Γερανίων - Κοκκινογείων Ελασσόνας.

Νεκρή λύκαινα σε τροχαίο
Η ομάδα άμεσης επέμβασης του «Αρκτούρου» έσπευσε στην περιοχή και διαπίστωσε σοβαρό τραυματισμό ενός λύκου βάρους 25 κιλών και ανεπανόρθωτη βλάβη στη σπονδυλική στήλη.
Η κατάσταση του ζώου παρέμενε κρίσιμη και μη αναστρέψιμη, οπότε, ως μοναδική επιλογή, αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε ευθανασία για το άτυχο ζώο τηρώντας τους ηθικούς όρους αλλά και το επιστημονικό πρωτόκολλο. Ακολούθησε η ταφή του ζώου σε χώρο του δασαρχείου Ελασσόνας.
Οπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, ο «Αρκτούρου» έχει προτείνει στην πολιτεία τη λήψη των ενδεδειγμένων προστατευτικών μέτρων για την ασφάλεια των οδηγών και της άγριας πανίδας στους μεγάλους οδικούς άξονες και πιέζει για την υλοποίηση και εφαρμογή τους.
«Παρακαλούμε τους οδηγούς διερχόμενους τις επαρχιακές οδικές οδούς ημιορεινών και δασικών περιοχών να κινούνται με χαμηλές ταχύτητες και να τηρούν τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας» καταλήγει η σχετική ανακοίνωση.

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

Σκότωσαν αρκούδα και λύκο

Δύο μεγάλα προστατευόμενα ζώα της άγριας πανίδας που σκοτώθηκαν από ανθρώπινο χέρι, βρέθηκαν το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Βόρεια Ελλάδα. Η Ομάδα Αμεσης Επέμβασης του «Αρκτούρου» κλήθηκε να επέμβει στα Γρεβενά, όπου βρέθηκε σκοτωμένη και πρόχειρα θαμμένη μια αρκούδα, και στον Εβρο, όπου θανατώθηκε από πυροβολισμό ένας λύκος. Το κουφάρι της αρκούδας βρέθηκε στους πρόποδες του όρους Καμβούνια ενώ ο λύκος θανατώθηκε έξω από το χωριό Μεταξάδες.

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Θύμα τροχαίου 9 μηνών λυκάκι στη Φλώρινα

Οι αρκούδες βρίσκονται σε χειμερία νάρκη, αλλά τα τροχαία με θύματα προστατευόμενα άγρια θηλαστικά δεν σταμάτησαν στη Δυτική Μακεδονία.
Ενα λυκάκι 9 μηνών βρέθηκε νεκρό στην εθνική οδό Αμυνταίου - Φλώρινας, δύο μήνες μετά τον θάνατο άλλου ενός μέλους της ίδιας αγέλης, ενός ενήλικου αρσενικού λύκου, στο ίδιο τμήμα του οδικού άξονα, που δεν διαθέτει καμία περίφραξη παρόλο που πρόκειται για εθνική οδό.
Το άτυχο ζώο, γένους θηλυκού και βάρους 13 κιλών, βρέθηκε με τραύματα στο κεφάλι από τη σύγκρουση με το αυτοκίνητο.
Σύμφωνα με την καταγραφή του πληθυσμού του λύκου που έκανε ο «Αρκτούρος» το 2006, ο αριθμός του λύκου στην περιοχή της Φλώρινας παραμένει σταθερός τα τελευταία δέκα χρόνια και αριθμεί 3 έως 4 αγέλες.
«Το περιστατικό αναδεικνύει για άλλη μία φορά τα τροχαία ατυχήματα ως νέα σοβαρή απειλή για την επιβίωση σπάνιων ειδών της άγριας πανίδας και οδηγεί εύλογα στο ερώτημα αν τελικά η αύξηση των τροχοφόρων οχημάτων, η συνεχής διάνοιξη δρόμων καθώς και η πλημμελής ή ανύπαρκτη περίφραξη στις οδούς είναι οι αιτίες που οδηγούν την άγρια ζωή όλο και πιο κοντά σε κατοικημένες περιοχές, αλλά τελικά και στην εξόντωσή της», επισημαίνει σε ανακοίνωσή της η περιβαλλοντική οργάνωση.
Ο λύκος προστατεύεται σε όλη την Ευρώπη από τη νομοθεσία με τη Σύμβαση της Βέρνης και την Οδηγία 92/43 της ΕΕ, ενώ στην Ελλάδα έπαψε να θεωρείται επιζήμιο είδος από το 1991 και χαρακτηρίζεται επίσημα ως «τρωτό» είδος.
Οι απειλές για την επιβίωσή του στην Ελλάδα είναι κυρίως ανθρωπογενείς και έχουν να κάνουν με τη συνεχή υποβάθμιση των βιοτόπων, τη μείωση διαθεσιμότητας φυσικής λείας, τη μεταστροφή της κτηνοτροφίας από ελεύθερη (εκτατική) σε σταβλισμένη (εντατική), αλλά και την αρνητική εικόνα του μόνιμου «κακού» των παραμυθιών.

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Ζώα στο κόκκινο (βιβλίο)


Αγαπημένα πλάσματα που δεσπόζουν στις παιδικές μας αναμνήσεις και στους μύθους της χώρας μας κινδυνεύουν με εξαφάνιση.
Αυτό προκύπτει από ένα ξεφύλλισμα του Κόκκινου Βιβλίου που αναθεωρείται αυτή την περίοδο αναδεικνύοντας μια πραγματικότητα μάλλον «μαύρη»
. Για να μπορέσει μια χώρα να προστατεύσει τον πλούτο των ειδών που διαθέτει θα πρέπει κατ΄ αρχάς να τον γνωρίζει. Το έργο της «γνωριμίας» με το πλήθος των οργανισμών, φυτικών και ζωικών, που συνιστούν τη βιοποικιλότητα μιας περιοχής, χώρας, ηπείρου κτλ. είναι εξαιρετικά επίπονο. Περιττό δε να πούμε ότι απαιτείται η συνεργασία πλήθους επιστημόνων προκειμένου να καταγραφούν τα είδη και φυσικά είναι κάτι που δεν γίνεται άπαξ: μόνο με συνεχή παρατήρηση μπορούν να εξάγονται αξιόπιστα συμπεράσματα. Στις ημέρες μας το τεράστιο έργο της εκτίμησης των απειλούμενων ειδών έχει αναλάβει ένα μεγάλο πλήθος επιστημόνων από μουσεία, ερευνητικά ιδρύματα, πανεπιστήμια και οικολογικές οργανώσεις και το αποτέλεσμα των προσπαθειών τους αναμένεται σύντομα να δημοσιευθεί με τη μορφή βιβλίου. Το Κόκκινο Βιβλίο (όπως θα ονομάζεται) έχει γραφτεί με πρότυπο αντίστοιχες διεθνείς προσπάθειες και έρχεται να επικαιροποιήσει τα στοιχεία ενός προηγουμένου που είχε γραφτεί στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Το έργο συντονίζεται από το WWF Ελλάς και υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Περιβάλλον» 2000-2006 υπό την επίβλεψη της Ελληνικής Ζωολογικής Εταιρείας, με τη συνεισφορά της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας (στοιχεία για πουλιά), της Ελληνικής Ερπετολογικής Εταιρείας (άλλα σπονδυλόζωα) και του Ινστιτούτου Σπηλαιολογικών Ερευνών (ασπόνδυλα). Συντονίστρια είναι η κυρία Παναγιώτα Μαραγκού από το WWF Ελλάς και επιστημονικός υπεύθυνος ο κ. Τάσος Λεγάκις από τη Ζωολογική. Μια πρόγευση από τα περιεχόμενα του Κόκκινου Βιβλίου είναι αρκετή για να αντιληφθούμε ότι αν δεν κάνουμε κάτι πολύ σύντομα θα γίνουμε εξαιρετικά φτωχότεροι.

Κοινό δελφίνι Delphinus delphis


Δεν υπάρχει παιδί που να μην αγαπά τα δελφίνια και να μην έχει αναμνήσεις από δελφίνι που ακολουθούσε το καράβι των διακοπών. Και όμως το κοινό δελφίνι κινδυνεύει. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κόκκινου Βιβλίου, «από αριθμητικής άποψης το Θρακικό Πέλαγος μάλλον φιλοξενεί το πιο πολυάριθμο κομμάτι του ελληνικού υποπληθυσμού μεσογειακού δελφινιού. Ενας πολύ μικρός πληθυσμός λίγων δεκάδων κοινών δελφινιών ζει απομονωμένος στον Κορινθιακό Κόλπο, σε νερά με βάθος 500-900 μέτρων, όπου επιβιώνουν μόνο με τη μορφή μεικτών, συμβιωτικών ομάδων με ζωνοδέλφινα. Στην περιοχή του Καλάμου, στο Ιόνιο Πέλαγος, απαντάται ένας επίσης απομονωμένος πια τοπικός πληθυσμός κοινού δελφινιού, ο οποίος όμως έχει μειωθεί δραματικά, από 150 άτομα το 1996 σε 15 το 2007». Συνολικά ο πληθυσμός των κοινών δελφινιών στις ελληνικές θάλασσες εκτιμάται μεταξύ 750 και 4.200 ατόμων. Απειλείται από τη μείωση τροφής λόγω υπεραλίευσης και την τυχαία θανάτωση.

Λύκος Canis lupus

Αρκεί να κοιτάξει κανείς τη φωτογραφία αυτή για να αντιληφθεί ότι το παραμύθι για τον κακό λύκο δεν έχει βάση. Ολα τα είδη, του ανθρώπου συμπεριλαμβανομένου, είμαστε κρίκοι της ίδιας αλυσίδας και κάθε σπάσιμο κρίκου είναι απώλεια και κόστος για όλα τα είδη. Η μείωση της διαθεσιμότητας τροφής, ο κατακερματισμός των βιοτόπων και η ανθρωπογενής θνησιμότητα έχουν φτάσει τον αριθμό των λύκων στην Ελλάδα σε περίπου 600 άτομα!











Ερυθρός ή κυανόπτερος τόνος Τhunnus thynnus


Τον γνωρίζουμε ως μεζέ αλλά απ΄ ό,τι φαίνεται δεν θα μπορούμε να τον απολαμβάνουμε για πολύ καιρό ακόμη αν δεν αντιληφθούμε ότι πρέπει να σεβαστούμε τους κανόνες που λένε πότε και σε τι ποσότητες μπορούμε να τον αλιεύουμε. Το ψάρι αυτό, που ταξιδεύει από τον Ατλαντικό και γεννά στην Ανατολική Μεσόγειο, κρίνεται «κινδυνεύον» και αιτία είναι η υπεραλίευση. Σύμφωνα με στοιχεία του WWF τα οποία υπάρχουν στο Κόκκινο Βιβλίο, το 2007, αν και το επιτρεπόμενο όριο αλίευσης ερυθρού τόνου που είχε τεθεί ήταν 29.500 τόνοι, στην πραγματικότητα αλιεύτηκε ποσότητα περίπου 61.000 τόνων.

Αγριοκάτσικο Capra aegagrus

Το ξέρουμε ως κρι-κρι αλλά οι επιστήμονες μας πληροφορούν ότι κακώς υιοθετήσαμε αυτό το όνομα για το «αγρίμι» της Κρήτης που κατατάσσεται στα κινδυνεύοντα ελληνικά είδη. Απειλείται από τη λαθροθηρία αλλά και λόγω του υβριδισμού του με την κοινή κατσίκα. Σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα του φυσικού πληθυσμού του εντοπίζεται στον Εθνικό Δρυμό των Λευκών Ορέων. 






Μεσογειακή χελώνα Τestudo hermanni


Ο γνωστός μύθος του Αισώπου εξοικειώνει τα παιδιά με την αργή στο περπάτημα χελώνα αλλά οι πιθανότητες τα σημερινά παιδιά να τη δουν να περπατά σε μη προστατευμένες περιοχές μειώνεται και οι αιτίες είναι πολλές: εντατικοποίηση καλλιεργειών, οικοπεδοποίηση, πυρκαϊές, συλλογή για κατοικίδιο και... διατροφή από ορισμένες μειονότητες. Αν και εξαπλώνεται σε ολόκληρη σχεδόν την ελληνική επικράτεια, υπάρχουν γενετικές ποικιλομορφίες μεταξύ των ατόμων που ζουν σε διαφορετικές περιοχές, πράγμα που καθιστά την ανάγκη προστασίας της μεγαλύτερη.

Ελάφι Cervus elaphus

Επαληθεύονται τα παιδικά παραμύθια όπου πάντα το ελαφάκι είναι ευαίσθητο, κινδυνεύει και χρήζει βοήθειας. «Κρισίμως κινδυνεύον» είναι σήμερα το ελάφι το οποίο εντοπιζόταν στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα και στην Εύβοια, ενώ ως το 1940 ζούσε σε όλα τα δάση της Μακεδονίας και της Θράκης. Σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο, «σήμερα ο μοναδικός φυσικός πληθυσμός 20-30 ατόμων ζει στα δάση της Ροδόπης». Οσο γι΄ αυτά που βλέπει κανείς στην Πάρνηθα (περισσότερα πριν από τις πυρκαϊές του 2007), προέρχονται από εισαγωγές που έγιναν τον 20ό αιώνα από τη Δανία, τη Βουλγαρία και την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Συναγερμός για τα ζώα που χάνονται

Με αφανισμό απειλούνται 468 είδη άγριας πανίδας τα οποία περιλαμβάνονται στο ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ | Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010, Εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ
«Κόκκινο» συναγερμό σήμαναν οι επιστήμονες για τα ζώα στην Ελλάδα. Συνολικά 468 είδη άγριας ζωής, από τα 1.013 που μπήκαν στο «μικροσκόπιο» των ειδικών, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Τα στοιχεία αυτά περιλαμβάνονται στο ελληνικό Κόκκινο Βιβλίο για τα είδη που απειλούνται με αφανισμό στη χώρα μας, το οποίο επικαιροποιήθηκε (17 χρόνια μετά την πρώτη έκδοση) και παρουσιάστηκε χθες σε συνέντευξη Τύπου.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τους ζωολόγους, άμεση είναι η απειλή για τρία είδη θηλαστικών: τον λύγκα, τη μεσογειακή φώκια και το ελάφι. Υπάρχουν όμως και άλλα που κινδυνεύουν, όπως η κρητική μυγαλή (το μοναδικό ενδημικό είδος θηλαστικού της Ελλάδας), η ασιατική τρανονυχτερίδα, το τσακάλι, η αρκούδα, ο κρητικός αίγαγρος, η βίδρα, το πλατώνι, ο στεποποντικός, ο σκαπτοποντικός του Felten, ο φυσητήρας, η φώκαινα και το κοινό δελφίνι.
Υπολογίζεται ότι 15% των σπονδυλόζωων (ψάρια, αμφίβια, ερπετά, πουλιά και θηλαστικά) είναι πιθανό να εξαφανιστούν στο βραχυπρόθεσμο ή μακροπρόθεσμο μέλλον.
Τα περισσότερα από αυτά είναι ψάρια του γλυκού νερού και αμφίβια.
Στα ασπόνδυλα (ανθόζωα, χερσαία σαλιγκάρια, αράχνες, ισόποδα, λεπιδόπτερα, κολεόπτερα κ.ά.) περισσότερα από τα μισά (297 είδη) βρίσκονται σε κίνδυνο. Σύμφωνα με πρόσφατες απογραφές, στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί 23.130
είδη ζώων της ξηράς και των γλυκών νερών. Αν σε αυτά προστεθούν 3.500 είδη της θάλασσας καθώς και άλλα είδη που έχουν καταγραφεί αλλά δεν περιελήφθησαν στους σημερινούς καταλόγους, ο αριθμός μπορεί να ξεπεράσει τις 30.000 είδη. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν στο βιβλίο ζωολόγοι που συμμετείχαν στις έρευνες, η πανίδα της Ελλάδας δεν είναι καλά μελετημένη.
Το έργο της αναθεώρησης και επικαιροποίησης του Κόκκινου Βιβλίου των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας υλοποιήθηκε από την Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, το WWF Ελλάς, την Ελληνική Ερπετολογική Εταιρεία και το Ινστιτούτο Σπηλαιολογικών Ερευνών Ελλάδας. Οπως επεσήμανε χθες η συντονίστρια του προγράμματος κυρία Παναγιώτα Μαραγκού, «το Κόκκινο Βιβλίο είναι ένα εργαλείο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί ώστε να επιλεχθούν προτεραιότητες προστασίας,να σχεδιαστούν και,το βασικότερο, να υλοποιηθούν οι αναγκαίες δράσεις».