Οι «φωλιές» του Καλαμά και του Αχέροντα

Δύο ακόμα αρκούδες σκοτώθηκαν στους δρόμους της Μακεδονίας

Μια θηλυκή και μια αρσενική καφέ αρκούδα σκοτώθηκαν την Κυριακή σε δύο διαφορετικά τροχαία σε επαρχιακούς δρόμους της Μακεδονίας, ανακοίνωσε η περιβαλλοντική οργάνωση Αρκτούρος.
Η ειρωνεία είναι ότι τα δύο νέα δυστυχήματα έρχονται την ώρα που δρομολογείται επιτέλους η κατασκευή προστατευτικού φράχτη στην Εγνατία Οδό, για τον οποίο ο Αρκτούρος και άλλες οργανώσεις πίεζαν εδώ και χρόνια.
Τα περισσότερα τροχαία αφορούν αρκουδάκια στον πρώτο ή δεύτερο χρόνο εκπαίδευσης από τη μητέρα τους, γεγονός που κάνει τον Αρκτούρο να προειδοποιεί για «αφανισμό μιας ολόκληρης γενιάς».
Το πρώτο από τα δύο νέα δυστυχήματα συνέβη στον επαρχιακό δρόμο Κοζάνης-Γρεβενών, στο Δήμο Νεάπολης της Δυτικής Μακεδονίας. Η Ομάδα Αμεσης Επέμβασης του Αρκτούρου ειδοποιήθηκε από την αστυνομία και παρέλαβε τη θηλυκή αρκούδα, ηλικίας δύο ετών, η οποία φαίνεται ότι σκοτώθηκε ακαριαία.
Λίγη ώρα αργότερα, στις 1.30 τα ξημερώματα, ο Αρκτούρος ειδοποιήθηκε από την αστυνομία για δεύτερο τροχαίο στον Ταξιάρχη Γρεβενών, επί της Εγνατίας Οδού. Θύμα σε αυτή την περίπτωση ήταν ένα αρσενικό τριών ετών.
Και τα δύο ζώα μεταφέρθηκαν στον Κτηνιατρικό Σταθμό Περίθαλψης Αγριων Ζώων, που λειτουργεί ο Αρκτούρος στον Αετό Φλώρινας, για περαιτέρω εξετάσεις και νεκροψία.
Στο μεταξύ, το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων έκανε το πρώτο βήμα για την κατασκευή του προστατευτικού φράχτη στην Εγνατία.
Συγκεκριμένα, με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εργων εγκρίθηκε η ένταξη του έργου Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ενίσχυση της Προσπελασιμότητας».
Το σχέδιο προβλέπει την εγκατάσταση «ενισχυμένης υπερυψηλής περίφραξης» στο τμήμα Σιάτιστα-Κορομηλιά του Κάθετου Άξονα 45 «Σιάτιστα - Κρυσταλλοπηγή» και σε τμήματα του κυρίου άξονα της Εγνατίας οδού, από Παναγιά έως Σιάτιστα.
Η δημοπράτηση του έργου προγραμματίζεται για τις αρχές ή τα μέσα του καλοκαιριού.
Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι απομένουν μόνο 250 καφέ αρκούδες (Ursus arctus) χωρισμένες σε δύο πληθυσμούς στις οροσειρές της Πίνδου και της Ροδόπης.

Έναν πραγματικό βιολογικό θησαυρό ανακάλυψαν οι επιστήμονες στην κοιλάδα του ποταμού Μεκόνγκ, που διατρέχει έξι χώρες της Ασίας. Όπως ανακοίνωσε στις 12 Δεκεμβρίου η διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση WWF, στην περιοχή που καλύπτεται από τον ποταμό ανακαλύφθηκαν 208 νέα είδη μέσα στο 2011. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες η περιοχή είναι τόσο πλούσια βιολογικά, ώστε καθημερινά να ανακαλύπτουν ένα νέο είδος. Η περιοχή του Ευρύτερου Μεκόνγκ όπως ονομάζεται το οικοσύστημα
περιλαμβάνει την Καμπότζη, το Λάος, τη Μιανμάρ, την Ταϊλάνδη, το Βιετνάμ και τη νοτιοδυτική επαρχία της Κίνας, Γιουνάν. (EPA) 

Η σαλαμάνδρα της φωτογραφία, είναι μία Tylototriton notialis και χαρακτηρίζεται από τα πολύ έντονα στίγματα στο δέρμα της. Ανακαλύφθηκε στο Λάος το 2010 και είναι η πρώτη φορά που καταγράφεται ένα είδος του γένους Tylototriton στο Λάος.

 

Ένα μικροσκοπικός Φυλλοσκόπος, ένα ωδικό πουλί, που έχει όμως την ιδιαιτερότητα να αναπαράγεται σε ασβεστολιθικούς βράχους ανακαλύφθηκε στο Λάος. Ο συγκεκριμένος Φυλλοσκόπος ξεχωρίζει για το δυνατό και μοναδικό κελάηδημά του.

Εκτός όμως από ζώα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν και νέα είδη φυτών στην περιοχή του Μεκόνγκ, όπως η ορχιδέα της φωτογραφίας, που ξεχωρίζει για τα παχιά γυαλιστερά λευκά και πορτοκαλί άνθη της. Η ορχιδέα εντοπίστηκε και συλλέχθηκε από έναν ντόπιο κυνηγό φυτών και στη συνέχεια παραδόθηκε στους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους Κιου του Λονδίνου.

Μία από τις πιο ιδιαίτερες ανακαλύψεις είναι και ο πίθηκος «Έλβις» που ξεχωρίζει για την «κόμμωσή» του, η οποία θυμίζει τον γνωστό Αμερικανό ροκ σταρ.

Στα νέο-ανακαλυφθείσα είδη περιλαμβάνεται και η σαύρα Leiolepis ngovantrii που απεικονίζεται στη φωτογραφία, η οποία έχει την ιδιότητα να κλωνοποιεί τον εαυτό της. Η συγκεκριμένη σαύρα μπορεί να αναπαράγεται μέσω κλωνοποίησης, χωρίς να απαιτείται το ζευγάρωμα με αρσενικό.

Μία μικρή σαύρα του είδους psychedelic gecko (Cnemaspis psychedelica) είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα ευρήματα στην περιοχή του Μεκόνγκ. Ωστόσο, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι πολλά είδη στην περιοχή μπορεί να εξαφανιστούν πριν καταγραφούν εξαιτίας της ανθρώπινης παρέμβασης.

«Πνίγονται» 72 υγρότοποι της Αττικής

Σοβαρά προβλήματα ρύπανσης, μπαζωμάτων, καταπατήσεων, απαξίωσης και εγκατάλειψης αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι υγρότοποι της Αττικής.
Τα τελευταία καταφύγια της άγριας ζωής στο λεκανοπέδιο της πρωτεύουσας μένουν συχνά «θαμμένα» κάτω από τόνους σκουπιδιών και μπάζων, ενίοτε καταπατημένα, ενώ τουλάχιστον πέντε υγρότοποι έχουν εξαφανιστεί πλέον από τον χάρτη...

Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Εσωτερικών Υδάτων του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών, ολοκλήρωσε το πρώτο στάδιο απογραφής 72 υγρότοπων και ρεμάτων, στο πλαίσιο του προγράμματος «Προστασία και Ανάδειξη των Υγροτόπων της Αττικής». Γι’ αυτό και κατέθεσε στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Περιβάλλοντος πρόταση οριοθέτησης, με σκοπό τη θεσμική κατοχύρωση, την προστασία και αποκατάστασή τους.

«Οι περισσότεροι υγρότοποι στην Αττική έχουν εξαφανιστεί ή είναι πλέον εξαιρετικά υποβαθμισμένοι», τονίζει η Ορνιθολογική, προσθέτοντας πως «μεγάλος αριθμός υγροτόπων έχει μετατραπεί σε χώρο εναπόθεσης μπάζων και απορριμμάτων, ενώ άλλοι έχουν επιχωματωθεί πλήρως με αποτέλεσμα τα όριά τους να χάνονται και να ξεχνιέται η ύπαρξή τους.

Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκονται οι ποταμοί και τα ρέματα του λεκανοπεδίου».

Κάποιοι υγρότοποι έχασαν μεγάλο μέρος της έκτασής τους, όπως αυτός της Λούτσας και του Ασωπού - Σκάλας Ωρωπού.

Αλλοι μπαζώθηκαν ή μετατράπηκαν σε ανεξέλεγκτες χωματερές, όπως ο υγρότοπος της Μπρέξιζας, ενώ άλλοι, όπως ο Σχινιάς, το Βουρκάρι και η Βραυρώνα, μαστίζονται από τη λαθροθηρία ή απειλούνται από την αυθαίρετη δόμηση και τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

ΚαταγραφέςΠαρόλα αυτά, η άγρια ζωή της Αττικής αντέχει ακόμη. Το 2009 καταγράφηκαν από την Ορνιθολογική πάνω από 21.500 πουλιά από 141 είδη σε υγρότοπους της Αττικής. Από αυτά, 31 περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Ι της Οδηγίας για τα Πουλιά, ενώ 20 είδη έχουν χαρακτηριστεί στο «Κόκκινο Βιβλίο» ως Σχεδόν Κινδυνεύοντα, Τρωτά ή Κινδυνεύοντα.

«Οι υγρότοποι της Αττικής είναι εξαιρετικά σημαντικοί για πολλά είδη χλωρίδας και πανίδας που βρίσκουν σε αυτούς έναν δυσεύρετο στην Αττική τόπο για την επιβίωσή τους», τονίζει η συντονίστρια ενημέρωσης - ευαισθητοποίησης δράσεων διατήρησης της Ορνιθολογικής, Ρούλα Τρίγκου.

«Η ένταξη των υγροτόπων στο κατάλληλο νομικό πλαίσιο είναι απαραίτητη ώστε να κατοχυρωθούν ως τόποι σημαντικοί για τη βιοποικιλότητα, αλλά και ως ελεύθεροι χώροι στο αστικό και περιαστικό περιβάλλον. Η απογραφή και η οριοθέτησή τους αποτελεί το πρώτο βήμα για την αποτελεσματική προστασία τους», προσθέτει η ίδια.

Γιάννης Φώσκολος

Πανευρωπαϊκή γιορτή πουλιών 2010

Το πρώτο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως η Παγκόσμια ημέρα πουλιών. Με την ευκαιρία του εορτασμού αυτής της ημέρας έλαβα ένα e mail από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, όπου είμαι μέλος, που περιελάμβανε μια πρόσκληση για την συμμετοχή μας στις εκδηλώσεις της Πανευρωπαϊκής γιορτής πουλιών.

Συμμετέχουμε εδώ και αρκετά χρόνια στις εκδηλώσεις εορτασμού και κάθε φορά αποκομίζουμε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Η φετινή διοργάνωση θα εστιάσει επιπλέον και στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για την διατήρηση της βιοποικιλότητας μιας και το 2010 έχει ανακηρυχθεί από τον ΟΗΕ ως το Παγκόσμιο έτος βιοποικιλότητας.

Περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες θα συμμετάσχουν στην διοργάνωση υπό τον συντονισμό της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Bird life International, ενώ στην χώρα μας την διοργάνωση και τον συντονισμό αναλαμβάνει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία με την συνεργασία Δήμων, Φορέων Διαχείρισης Προστατευμένων Περιοχών, Tοπικών φορέων και Oργανώσεων.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ένα πλήθος δραστηριοτήτων έχει διοργανωθεί και θα περιλαμβάνει εξορμήσεις για παρατήρηση πουλιών, περιβαλλοντικά παιχνίδια και δραστηριότητες με διάφορες κατασκευές όπως κατασκευές φωλιών, περιηγήσεις, διαγωνισμούς, απελευθερώσεις αποθεραπευμένων πουλιών, ενημερωτικές προβολές και πολλά άλλα δρώμενα που θα ενθουσιάσουν μικρούς και μεγάλους. Θα είναι μια καταπληκτική ευκαιρία όχι μόνο για μια συναρπαστική ημέρα στην φύση, αλλά και να εμπλουτιστούν οι γνώσεις όλων μας για τα άγρια ενδημικά πουλιά και την φύση μας της πατρίδας μας.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν το διήμερο 2 και 3 Οκτωβρίου 2010 με κεντρικό άξονα την Αθήνα, στο Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης «Αντώνης Τρίτσης», στο Εθνικό Πάρκο Μαραθώνα – Σχινιά, στην Πάρνηθα και το Πάρκο Ακαδημίας Πλάτωνος, αλλά και σε πολλές περιοχές της χώρας μας. Η λιμνοθάλασσα της Γιάλοβας, η λίμνη Βόλβη, ο υγρότοπος Άγρα – Βρυττών – Νησίου, η λίμνη Κερκίνη, το κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα του Έβρου, η Λιμνοθάλασσα Νέας Αγαθούπολης, η νέα παραλία Θεσσαλονίκης, το Κέντρο Πληροφόρησης Εθνικού Πάρκου Β. Πίνδου και η λίμνη Αγιάς Χανίων, είναι οι περιοχές που θα λάβουν χώρα οι εκδηλώσεις.

Πηγή: http://ecoview.gr/panevropaikh-giorth-pouliwn-2010/

Φέτος οι δραστηριότητες είναι αφιερωμένες στη διατήρηση της βιοποικιλότητας

Γνωριμία με τον μαγικό κόσμο των πουλιών θα έχουν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν μικροί και μεγάλοι το ερχόμενο Σαββατοκύριακο.

Σε αρκετές περιοχές της χώρας, από τη Θεσσαλονίκη έως τα Χανιά, οργανώνονται εξορμήσεις στη φύση για παρατήρηση πουλιών, περιβαλλοντικά παιχνίδια, εργαστήρια, απελευθέρωση αποθεραπευμένων πουλιών, ενημερωτικές προβολές και συζητήσεις.

Ολα αυτά στο πλαίσιο της Πανευρωπαϊκής Γιορτής Πουλιών, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο σε περίπου 30 ευρωπαϊκές χώρες υπό τον συντονισμό της Bird-Life Interna-tional.

Στην Ελλάδα την ευθύνη της διοργάνωσης έχει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ενώ φέτος οι δραστηριότητες είναι αφιερωμένες στη διατήρηση της βιοποικιλότητας.

Οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν μια δημιουργική ημέρα κοντά στη φύση και να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους ανεξαρτήτως ηλικίας, ενώ η συμμετοχή είναι ελεύθερη.

Κατερίνα Ροββά, Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ   

http://www.birdlife.org/

Η Κερκίνη σώζει τα βουβάλια της ...κι εκείνα της το ανταποδίδουν

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΓΓΑΝΑ, Φωτογραφίες: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ, ΟΙΚΟ - Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η επιμονή κάποιων ανθρώπων στην περιοχή, αλλά και οι τρελές αγελάδες έφεραν το βουβαλίσιο κρέας στη θέση που του αρμόζει και ταυτόχρονα έσωσαν ένα είδος που κινδύνευε να εξαφανιστεί. Σήμερα, που τα προϊόντα των βουβαλιών είναι περιζήτητα, 12 μονάδες εκτροφής έχουν δημιουργηθεί στην Κερκίνη και τα 1.354 από τα 1.800 βουβάλια της χώρας ζουν, αυξάνονται και πληθύνονται στην περιοχή, σώζοντας και το είδος και την οικονομία...

AΠΟ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ... ΠΕΡΙΖΗΤΗΤΟ ΕΔΕΣΜΑ!

Οταν το 1999 ο Ζέλιος Μπόρας στη Λιβαδιά Σερρών, κρέμασε την πινακίδα στο κρεοπωλείο του «πωλείται βουβαλίσιο κρέας» οι περισσότεροι κρεοπώλες της περιοχής και οι συγχωριανοί του κάγχασαν. «Θες να το κλείσεις το μαγαζί;», του έλεγαν. Για να πουληθεί το κρέας εκείνου του βουβαλιού χρειάστηκαν πέντε μήνες.

Σήμερα, μόνο σε μια βδομάδα πωλείται κρέας τεσσάρων βουβαλιών, 15 ταβέρνες γύρω από την λίμνη Κερκίνη σερβίρουν βουβάλι μαγειρεμένο με δεκάδες τρόπους, τα λουκάνικα και τα σουτζουκάκια είναι περιζήτητα και ο καβουρμάς -το εκλεκτότερο κρέας του ζώου το οποίο εξακολουθεί να παρασκευάζεται με τον παραδοσιακό τρόπο- ταξιδεύει από τη Λιβαδιά προς επιλεγμένα σημεία των αγορών της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων δέκα πόλεων της χώρας.

Τυρί, βούτυρο και γιαούρτι βουβαλιού που περιέχουν περισσότερα λιπαρά από τα αγελαδινά απέκτησαν πλέον τους δικούς τους φανατικούς και δεν είναι λίγοι αυτοί στην Κερκίνη που βλέποντας τις τεράστιες προοπτικές των γαλακτοκομικών προϊόντων ονειρεύονται ακόμη και ελληνική μοτσαρέλα. Οι πιο προσγειωμένοι, πάντως, αν θέλουν να υπογραμμίσουν την ιδιαιτερότητά του βουβαλίσιου γάλακτος επιδεικνύουν το εκλεκτό επιδόρπιο της πολίτικης κουζίνας, το καζάν ντιπί (= πάτος του καζανιού), το θεσπέσιο γλυκό που παίρνει εξαιρετική γεύση όταν παρασκευάζεται με βουβαλίσιο γάλα.

«Δεν ξέραμε ούτε τη γεύση του»

Η τεράστια ζήτηση των προϊόντων βουβαλιού που παρατηρείται σήμερα δεν δικαιώνει μόνο την επιλογή του κ. Μπόρα και των άλλων βουβαλοτρόφων της Κερκίνης να αφήσουν τις πατρογονικές καλλιέργειες καπνού και βαμβακιού για να ασχοληθούν με την εκτροφή τους. Επαναφέρει στη θέση που του αξίζει το βουβαλίσιο κρέας, αφού πριν από λίγα χρόνια ήταν παρεξηγημένο.

Η «παρεξήγηση» έφτανε μάλιστα σε τέτοιο βαθμό στο παρελθόν, που ορισμένοι κρεοπώλες αν τύχαινε να το βάλουν στα ψυγεία τους προτιμούσαν να το βαφτίζουν «μοσχαρίσιο» προκειμένου να το διαθέσουν. Οι διοξίνες και το μεγάλο διατροφικό σκάνδαλο των «τρελών αγελάδων» ήταν η αιτία που οι νεροβούβαλοι και ο καβουρμάς τους έγιναν το σήμα κατατεθέν της Κερκίνης.

«Μέχρι τότε», παραδέχεται ο κ. Μπόρας, «δεν ξέραμε ούτε εμείς τη γεύση του. Σκεφθήκαμε όμως ότι ήταν η ιδανική εναλλακτική λύση, αφού τα βουβάλια τρέφονται από τη λίμνη και δεν εγκυμονούν διατροφικούς κινδύνους». Οι αρχικές αναστολές για τη γεύση του που όντως επηρεάζεται από τη διατροφή του στη λίμνη ξεπεράστηκε γρήγορα, καθώς αποκαλύφθηκαν μικρά μυστικά της παραγωγής. Ενα από αυτά, όπως λένε οι βουβαλοτρόφοι, είναι ότι τα ζώα που παραμένουν λίγους μήνες μακριά από τα νερά δίνουν πιο εύγευστο κρέας. Επίσης, για να είναι τρυφερότερο επιλέγονται νεαρά ζώα. Ετσι, μπαίνοντας στην τοπική κουζίνα, το βουβαλίσιο κρέας προκάλεσε τους χιλιάδες επισκέπτες της λίμνης τουλάχιστον να το δοκιμάσουν.

Και σωτηρία του είδους και νέες θέσεις εργασίας

Ο αριθμός των νεροβούβαλων πριν από μια δεκαετία ακολουθούσε φθίνουσα πορεία και το είδος στην Ελλάδα, αν δεν άλλαζε κάτι, σύντομα θα κινδύνευε. Οι περισσότεροι που τα διατηρούσαν ελεύθερα γύρω από την Κερκίνη το έκαναν για την πενιχρή κρατική επιδότηση. Η προσπάθεια του κ. Μπόρα πέτυχε σε τέτοιο βαθμό που σήμερα υπάρχουν 12 μονάδες γύρω από τη λίμνη. Οι ιδιοκτήτες, όλοι νέοι στην ηλικία. Η μεγαλύτερη απ' αυτές 500 - 600 ζώα και η τάση είναι αυξητική. «Σήμερα, έχουμε αφήσει πίσω μας την εποχή της επιδότησης. Οι περισσότεροι δεν στηρίζονται πλέον σε αυτήν. Παράγουμε ένα τόνο το μήνα και η ζήτηση είναι για δύο. Είναι μια νέα ασχολία που εξασφαλίζει και μπορεί να εξασφαλίσει ακόμα περισσότερες θέσεις εργασίας στην περιοχή», λέει ο Ζέλιος Μπόρας.

Ο κ. Ανδρέας Ανδρεάδης εγκατέλειψε πριν από πέντε χρόνια την καπνοκαλλιέργεια, πιστεύοντας ότι κάποτε οι επιδοτήσεις της Ε.Ε. θα τελειώσουν για να δημιουργήσει μαζί με τη συζυγό του, Τριάδα, μια οικογενειακή επιχείρηση παράγοντας τυρί, γιαούρτι, ρυζόγαλο και βούτυρο βουβαλιού. Διαθέτει 80 ζώα, που παράγουν κατά μέσον όρο 4 - 5 κιλά γάλα και καλύπτει μόνο την τοπική αγορά. Στα αμέσα σχέδιά του είναι τώρα η δημιουργία ενός μικρού τυροκομείου. «Η ζήτηση είναι μεγάλη», λέει ο ίδιος, «και δεν υπολογίζουμε τόσο την επιδότηση όσο τις προοπτικές των προϊόντων».

Οι νεροβούβαλοι, άλλωστε, δεν θεωρούνται ζώα με πολλές απαιτήσεις σε παραλίμνιες περιοχές. Το καλοκαίρι δεν αντέχουν τη ζέστη και δροσίζονται στα νερά της λίμνης. Εχουν ταυτιστεί με τις λίμνες όσο και τα καλάμια. Μάλιστα, η αγαπημένη τους τροφή είναι το καλάμι και συμβάλλουν στην ισορροπία των καλαμιώνων της Κερκίνης. Τα περισσότερα κοπάδια βρίσκονται ημιελεύθερα αλλά τελευταία οι αρμόδιες υπηρεσίες ζητούν άδειες λειτουργίας εγκατάστασης σε μια προσπάθεια να προλάβουν δυσάρεστες συνέπειες στο παραλίμνιο περιβάλλον.

Απαχο και το πιο υγιεινό

«Στόχος είναι να μείνει χαμηλή η τιμή και να βρίσκεται σε καταστήματα που μπορούν να εκτιμήσουν τη διατροφική του αξία», λέει ο κ. Μπόρας. Αλλωστε, είναι άπαχο και μερικοί το θεωρούν πιο υγιεινό από το μοσχαρίσιο και το χοιρινό. Ομως επειδή είναι στεγνό δεν είναι τόσο νόστιμο. Οι νοικοκυρές που ξέρουν, όμως, το μαγειρεύουν στην κατσαρόλα ή στη γάστρα κι αποφεύγουν να το ψήνουν, ενώ συνηθίζουν να «μαρινάρουν» τις μπριζόλες.

Η τιμή ενός κιλού είναι 8 ευρώ και του καβουρμά 13 ευρώ. Ο καβουρμάς είναι εκλεκτό κρέας που συσκευάζεται αφού βραστεί για 3 - 4 ώρες σε υψηλή θερμοκρασία και τσιγαριστεί με μπαχαρικά. Σε όσες εκθέσεις, όπως η ΔΕΤΡΟΠ της ΔΕΘ, έκαναν την εμφανισή τους τα προϊόντα βουβαλιού απέσπασαν εγκωμιαστικά σχόλια.

Οι νεροβούβαλοι στην Ελλάδα

Γύρω από τη λίμνη Κερκίνη (δήμοι Κερκίνης, Ηράκλειας και Πετριτσίου) ζουν σήμερα τα περισσότερα βουβάλια της χώρας. Ζώο έλξης και γαλακτοπαραγωγής πολύ καλά προσαρμοσμένο στους υγροτόπους ο νεροβούβαλος ήταν παλιότερα κοινός σε Μακεδονία, Θράκη και Θεσσαλία.

Σύμφωνα με την παράδοση, στην Ελλάδα βρίσκονται από την εποχή της εκστρατείας του Ξέρξη. Αγρια ζώα, όταν ο στρατός πέρασε τον Στρυμόνα επιτέθηκαν στο κοπάδι που ακολουθούσε και το σκόρπισαν. Το σίγουρο είναι ότι λόγω της μεγάλης τους δύναμης και ανθεκτικότητας οι στρατοί τα προτιμούσαν στις εκστρατείες για τις μεταφορές.

Τη δεκαετία του '50 υπήρχαν σε όλη τη χώρα περί τα 75.000 άτομα αλλά το 1992 είχαν μειωθεί σε μόλις 600. Εκτός από την Κερκίνη λίγα βουβάλια υπάρχουν στη λίμνη Βόλβη (Απολλωνία), στο δέλτα του Αξιού (Καλοχώρι) και στη λίμνη Βιστονίδα.

Στα τέλη της δεκαετίας του '90 οι εναπομείναντες πληθυσμοί εντάχθηκαν σ' ένα πρόγραμμα διατήρησης ως σπάνια φυλή αγροτικών ζώων που κινδυνεύει με εξαφάνιση κι από τότε ο πληθυσμός τους άρχισε να ανακάμπτει.

Σήμερα, υπάρχουν 1.850 νεροβούβαλοι σε όλη την Ελλάδα εκ των οποίων οι 1.354 πέριξ της Κερκίνης. Μικροί πληθυσμοί υπάρχουν και σε τρεις άλλες περιοχές υγροτόπων (Μικρή Πρέσπα, Αμβρακικός και Δέλτα του Σπερχειού ποταμού που έχουν εισαχθεί από την Κερκίνη).

Μαυροπετρίτες: Ακολουθώντας τα ίχνη τους με GPS

Ανάμεσα σε 12.000 ζευγάρια μαυροπετριτών που φωλιάζουν στην Ελλάδα, τέσσερα γεράκια σήκωσαν στα φτερά τους δορυφορικούς πομπούς, που βοηθούν τους ερευνητές να αποκρυπτογραφήσουν το μεγάλο μεταναστευτικό ταξίδι τους

Οι πειρατές της Μεσογείου

«Η Ελλάδα φιλοξενεί περίπου το 85% του παγκόσμιου πληθυσμού Μαυροπετρίτη», μας εξηγεί η κ. Ρούλα Τρίγκου, συντονίστρια Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης Δράσεων Διατήρησης της ΕΟΕ και νονά των τεσσάρων, που έχουν ονόματα ανέμων λόγω της ταχύτητάς τους. Από την πλευρά του, ο κ. Jakob Fric, συντονιστής Δράσεων, επισημαίνει πως «παρότι οι μαυροπετρίτες είναι από τα καλύτερα μελετημένα πουλιά στην Ελλάδα, οι μεταναστευτικές διαδρομές και οι περιοχές διαχείμασής τους στην Αφρική παραμένουν άγνωστες. Οπως φαίνεται και από το χάρτη, όπου καταγράψαμε τη διαδρομή τους, οι μαυροπετρίτες που επισκέπτονται την Ελλάδα ακολουθούν τη διαδρομή του Νείλου, δηλαδή κινούνται ανατολικότερα της Σαχάρας, πράξη που τους προφυλάσσει από τις αντίξοες συνθήκες διάσχισης της ερήμου». Από την πλευρά του, ο κ. Δημαλέξης εξηγεί ότι «το γεράκι αυτό είναι το μοναδικό είδος στην Ευρασία που έχει μεταθέσει την αναπαραγωγική του περίοδο τόσο αργά μέσα στο έτος, από τα τέλη Ιουλίου και μετά, ώστε η ανατροφή των νεοσσών του να συμπίπτει με το φθινοπωρινό πέρασμα των εκατομμυρίων μεταναστευτικών μικρόπουλων -που αποτελούν την κύρια τροφή του- πάνω από τις νησίδες της Μεσογείου, όπου φωλιάζει». Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, αποτελεί έναν από τους πιο ευαίσθητους δείκτες για τη μελέτη των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στη ζωή των πουλιών. Και όπως επισημαίνει: «Ενα από τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν τα μεταναστευτικά είδη πουλιών τα επόμενα χρόνια είναι η επέκταση της αφιλόξενης ζώνης της ερήμου Σαχάρας, που θα αυξήσει τους κινδύνους και τις δυσκολίες στα είδη που προσπαθούν να τη διασχίσουν».

Διαφορετικό σχέδιο πτήσης

Τελικά, ποια διαδρομή ακολούθησε η παρέα των τεσσάρων; Τα ανήλικα πουλιά δεν έφτασαν κατευθείαν στον προορισμό τους, όπως τα ενήλικα που πήγαν κατευθείαν στη Μαδαγασκάρη, αλλά παρέμειναν για κάποιο διάστημα στην κεντρική Αφρική και μετά ξεκίνησαν πάλι για τη νοτιοανατολική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της κ. Τρίγκου, το πιο αργοπορημένο από τα μικρά ήταν ο Νότος. Και αυτό γιατί έφυγε πιο αργά από τον Ζέφυρο (από την περιοχή όπου παρέμειναν στην κεντρική Αφρική), αλλά και όταν πέταξε νοτιοδυτικά, προσπαθώντας να περάσει το κανάλι της Μοζαμβίκης, αντίκρισε για πρώτη φορά τη θάλασσα και φοβήθηκε. Ετσι, ξαναγύρισε προς τα πίσω και πέρασε στο νησί έπειτα από μερικές ημέρες. «Το κομμάτι αυτό των 500 χιλιομέτρων είναι ενεργειακά απαιτητικό», μας εξηγεί η κ. Χριστίνα Κασσάρα, υποψήφια διδάκτωρ του τμήματος Βιολογίας Πανεπιστημίου Πατρών, που συμμετέχει στην ομάδα τοποθέτησης πομπών. «Μπορεί να περίμενε την επικράτηση πιο ευνοϊκών ούριων ανέμων». Η διαφοροποίηση στο σχέδιο πτήσης των ανήλικων σε σχέση με των ενηλίκων έχει να κάνει με την ηλικία. Τα μικρά έχουν διαφορετική «στρατηγική» και δυνάμεις. Κάνουν περισσότερους σταθμούς για να τραφούν, ενώ τα ενήλικα φτάνουν συντομότερα στον προορισμό τους για να αρχίσουν να μαζεύουν δυνάμεις, έτσι ώστε να μπουν στο παιχνίδι της νέας αναπαραγωγικής περιόδου (τέλη άνοιξης - καλοκαίρι), κάτι που τα μικρά δεν θα τολμήσουν παρά έπειτα από τρία χρόνια.

Κουραστικό και επικίνδυνο ταξίδι

Καθημερινά μετακινούνται στα υποαλπικά δάση της Μαδαγασκάρης, τρέφονται με έντομα (τζιτζίκια, ακρίδες, πεταλούδες, ιπτάμενα μυρμήγκια) που βρίσκονται σε αφθονία και δεν κουράζονται για να τα πιάσουν, και ανακτούν δυνάμεις. Γιατί, όσο και να μας φαίνεται απλό και μέσα στον κύκλο της ζωής τους, η μετανάστευση είναι απίστευτα κουραστικό και επικίνδυνο ταξίδι. Εμείς έχουμε συνηθίσει να στρέφουμε τα μάτια μας στον ουρανό και να θαυμάζουμε τα σμήνη που κατακλύζουν τον ουρανό, χωρίς στιγμή να περνάει από το μυαλό μας σε τι κινδύνους έχουν εκτεθεί για να κερδίσουν ουσιαστικά τη ζωή τους. Τις σκέψεις μου επιβεβαιώνει η κ. Τρίγκου: «Το ταξίδι τους συμπεριλαμβάνει τη διάσχιση της Μεσογείου και της ερήμου Σαχάρας, όπου ούτε τροφή ούτε τόπο για ξεκούραση μπορούν να βρουν. Σε κάθε μεταναστευτική περίοδο ένας τεράστιος αριθμός πουλιών χάνονται λόγω εξάντλησης, αντίξοων καιρικών συνθηκών ή λόγω αποπροσανατολισμού. Και όμως, είναι λιγότερες απώλειες από εκείνες που θα είχαν αν διαχείμαζαν στην Ευρώπη, ενώ αντισταθμίζονται από μια επιτυχημένη αναπαραγωγική περίοδο. Αντίθετα, τις μεγάλης κλίμακας μεταβολές του φυσικού χώρου που συντελούνται δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν, αφού δεν έχουν αναπτύξει μηχανισμούς προσαρμογής, με αποτέλεσμα καταστροφικές συνέπειες. Χρόνο με το χρόνο το μεταναστευτικό ταξίδι επιμηκύνεται». Τι προσδοκούν όμως να κατακτήσουν οι ερευνητές από την επιτυχία του προγράμματος; «Με τη συλλογή επιπλέον δεδομένων θα κατανοήσουμε το μηχανισμό πλοήγησης που επιστρατεύουν κατά τη μετανάστευσή τους καθώς και τη διασπορά των ανήλικων και αναπαραγωγικά ανώριμων μαυροπετριτών την περίοδο της αναπαραγωγής», καταλήγει η κ. Κασσάρα.

Η μικρή Αρτεμις έσβησε στον βυθό των Σποράδων

Είχε βρεθεί τραυματισμένη τον περασμένο Δεκέμβριο στη Λέρο. Ηταν μωρό 10 ημερών. 4 μήνες μετά την έριξαν με ραδιοπομπό ξανά στη θάλασσα. Πνίγηκε από δίχτυα

Την πρώτη φορά τα κατάφερε, τη δεύτερη όμως δεν στάθηκε τόσο τυχερή και η μικρή Αρτεμις έσβησε αβοήθητη στον βυθό των Βορείων Σποράδων.
Μόλις έναν μήνα κράτησε το ταξίδι στην ελευθερία για τη μικρή φώκια «μονάχους μονάχους», που βρέθηκε αφυδατωμένη, εξαντλημένη και τραυματισμένη τον περασμένο Δεκέμβριο στη Λέρο και αποθεραπεύτηκε στο Κέντρο Περίθαλψης Μεσογειακής Φώκιας στη Στενή Βάλα Αλοννήσου.

Βιολόγοι της Εταιρείας για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας κατά τη διάρκεια της νεκροψίας.

Η Αρτεμις εκβράστηκε νεκρή την περασμένη Πέμπτη στο λιμάνι της Σκιάθου και ο θάνατός της αποδίδεται σε πνιγμό, ενώ, όπως όλα δείχνουν, μπλέχτηκε σε δίχτυα και βρήκε εκεί μαρτυρικό θάνατο.
Η νεαρή φώκια είχε βρεθεί σε άθλια κατάσταση στην παραλία Μπλεφούτη της Λέρου στις 10 Δεκεμβρίου του 2008. Ηταν μόλις 10 ημερών και κανείς δεν πίστευε ότι θα τα καταφέρει.

Η Αρτεμις την ημέρα της απελευθέρωσής της στις 11 Απριλίου

Τέσσερις μήνες μετά είχε αναρρώσει πλήρως και αφού δέχτηκε στην πλάτη της έναν ραδιοπομπό παρακολούθησης, απελευθερώθηκε στη νήσο Πιπέρι, στον πυρήνα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Αλοννήσου Βορείων Σποράδων.
ΠεριπλάνησηΑμέσως άρχισε ένα μακρύ ταξίδι «γνωριμίας» με τον χώρο και διένυσε μεγάλες αποστάσεις περιπλανώμενη στις Σποράδες, μέχρι την Πέμπτη που βρέθηκε νεκρή.
Η φώκια μεταφέρθηκε στην Αθήνα σε εργαστήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου οι βιολόγοι της Εταιρείας για τη Μελέτη και Προστασία της Μεσογειακής Φώκιας (MOm) πραγματοποίησαν νεκροψία μαζί με τον ειδικό νεκροτόμο-παθολογοανατόμο σε θαλάσσια θηλαστικά, Ολλανδό καθηγητή, Τάις Κουίκεν, από το Πανεπιστήμιο Εράσμους του Ρότερνταμ, ο οποίος έφτασε εκτάκτως για τον σκοπό αυτό.
Τα στοιχεία που συλλέχθηκαν από την νεκροψία έδειξαν ότι το ζώο μέχρι τον θάνατό του ήταν υγιές και τρεφόταν κανονικά, έχοντας φυσιολογικό βάρος για την ηλικία του.
Παράλληλα, τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν, σε συνεργασία με το ερευνητικό ινστιτούτο Sea Mammal Research Unit της Σκοτίας, από τον δορυφορικό πομπό που κατέγραφε τις κινήσεις και τη συμπεριφορά της, έδειξαν ότι μετά την απελευθέρωσή της η νεαρή φώκια ήταν ιδιαίτερα ενεργητική και δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα.
«Η Αρτεμις ήταν κάτι παραπάνω από υγιής, καθώς μπορούσε να καταδυθεί σε βάθος μέχρι και 190 μέτρα και να μείνει εκεί για μικρό χρονικό διάστημα. Αυτή τη στιγμή αναλύουμε τα στοιχεία της νεκροψίας.
Λέμε με βεβαιότητα ότι ο θάνατός της προήλθε από οξύ πνευμονικό οίδημα, συνεπεία του πνιγμού, και παρότι το ζώο δεν έχει κάποιο εξωτερικό σημάδι, εκτιμούμε ότι πνίγηκε όταν μπλέχτηκε σε αλιευτικά εργαλεία, πιθανόν δίχτυα. Μάλιστα, η φρέσκια τροφή που βρέθηκε στο στομάχι της δείχνει ότι ο θάνατός της ήταν αιφνίδιος», δήλωσε στο «Εθνος» ο υπεύθυνος του Τομέα Προστασίας της MOm, Βαγγέλης Παράβας.
Σύμφωνα με τον κ. Παράβα, τα στοιχεία πολύχρονων ερευνών της MOm και ειδικότερα του τρέχοντος ευρωπαϊκού προγράμματος LIFE-MOFI που μελετά την αλληλεπίδραση φώκιας-αλιείας έχουν αποδείξει ότι η εμπλοκή μεσογειακών φωκιών σε αλιευτικά εργαλεία και κυρίως σε δίχτυα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες απειλές για τον ελληνικό πληθυσμό της μεσογειακής φώκιας, τον μεγαλύτερο του είδους στην Ευρώπη.
Η απειλή αυτή ειδικότερα σε νεαρές φώκιες την περίοδο της άνοιξης αποτελεί την κυριότερη αιτία θανάτου, αφού στα ανήλικα άτομα καταγράφεται τουλάχιστον 47% θνησιμότητα από τη συγκεκριμένη αιτία.
Η Αρτεμις ήρθε αντιμέτωπη με τον θάνατο τις πρώτες μέρες της ζωής της και του ξέφυγε. Στο δεύτερο, αναπάντεχο «ραντεβού» μαζί του εκείνος την αιφνιδίασε και την πήρε για πάντα μαζί του.
«Δεν στρεφόμαστε εναντίον των ψαράδων. Σε συνεργασία με τους παράκτιους αλιείς και τα συλλογικά τους όργανα, διαμορφώνουμε προτάσεις προς τους αρμόδιους κρατικούς φορείς για την αντιμετώπιση της θνησιμότητας της μεσογειακής φώκιας και την ταυτόχρονη προώθηση της βιώσιμης παράκτιας αλιείας», σημείωσε ο κ. Παράβας.
ΑΛΟΝΝΗΣΟΣ Ενα πάρκο - «αγκαλιά» για τη φώκια της Μεσογείου
Ενα από τα πλέον απειλούμενα με εξαφάνιση είδη του πλανήτη και το νούμερο ένα απειλούμενο θαλάσσιο θηλαστικό της Ευρώπης, η μεσογειακή φώκια Mona-chus Monachus αριθμεί σήμερα λιγότερα από 600 ζώα συνολικά, με τον πιο σημαντικό πληθυσμό της να ζει στο Αιγαίο και στη ΝΑ Μεσόγειο (περίπου 350 ζώα). Οι γνωστότεροι πληθυσμοί βρίσκονται στις Β. Σποράδες, την Κίμωλο και την Κάρπαθο στην Ελλάδα και στις ακτές της αρχαίας Φώκαιας και της Κιλικίας στην Τουρκία.
Ο πνιγμός από ασφυξία σε αλιευτικά εργαλεία αποτελεί μία από τις κύριες απειλές για το είδος, μαζί με τη ρύπανση/υποβάθμιση θαλάσσιων συστημάτων, τη μείωση της τροφής λόγω υπεραλίευσης και τυχαία γεγονότα όπως η εμφάνιση ενός ιού.
Η Αλόννησος, μαζί με τα ερημονήσια και βραχονησίδες Περιστέρα, Δύο Αδέλφια, Σκάντζουρα, Κυρά Παναγιά, Γιούρα, Ψαθούρα και Πιπέρι, συνθέτουν από το 1982 το προστατευόμενο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο.
Η θαλάσσια περιοχή, έκτασης 2.200 τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου φιλοξενείται ένας από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς μεσογειακής φώκιας στον κόσμο και άλλα απειλούμενα είδη χλωρίδας και πανίδας, χωρίζεται σε Α και Β Ζώνη προστασίας και η τήρηση των περιορισμών που ισχύουν εποπτεύεται από το Λιμενικό Σώμα.

Πηγή: Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Δύσκολοι καιροί για την καφέ αρκούδα

Οι καφέ αρκούδες λιγοστεύουν επικίνδυνα στα βουνά της Πίνδου και της Ροδόπης και ενώ μέχρι πρότινος ήταν το σύμβολο της άγριας φύσης της, τώρα απειλούνται με αφανισμό.
Αλλεπάλληλα είναι τα κρούσματα δηλητηριασμένων καφέ αρκούδων, αλλά και θανατηφόρων ατυχημάτων τους. Τα τελευταία χρόνια πολλές καφέ αρκούδες έχασαν τη ζωή τους σε σύγκρουσή τους με αυτοκίνητα. Κι αυτό γιατί αναπτύχθηκε το οδικό δίκτυο (Εγναντία Οδός) μέσα στα δάση με αποτέλεσμα να μοιάζει ως αναπόφευκτο το αιματηρό τέλος τους.
Η συρρίκνωση του φυσικού περιβάλλοντος, η λαθροθηρία και οι συνεχώς αυξανόμενες απρόοπτες συναντήσεις με τις…καραμπίνες και τα δηλητήρια των ανθρώπων έχουν αφήσει πολύ στενά περιθώρια στις καφέ αρκούδες της Πίνδου για να επιζήσουν.
Το δικαιολογητικό των… καραμπινιέρων και αυτών που τις δηλητηριάζουν ότι «σκοτώνουμε τις καφέ αρκούδες, γιατί κατεβαίνουν σε κατοικημένες περιοχές και οι ίδιες μας οπλίζουν τα χέρια», δεν είναι επαρκής.
Οι αρκούδες αναζητούν τροφή και όπως λένε οι ειδικοί ποτέ δεν επιδιώκουν σύγκρουση με τους ανθρώπους. Μπαίνουν σε κατοικημένες περιοχές σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρουν τροφή.
Οι καφέ αρκούδες όταν διαφυλασσόταν η φυσική ισορροπία δεν έτρωγαν πρόβατα και κότες, αφού τρέφονταν από τα άγρια οπωροφόρα. Στο πλαίσιο αυτό οικολογικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις οργανώνουν στην Πίνδο λειμώνες ή φυτεύουν οπωροφόρα δένδρα, ώστε να μπορούν οι καφέ αρκούδες να μένουν ζωντανές στον χώρο τους.
Ο «Αρκτούρος», η "Καλλιστώ" και άλλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις δραστηριοποιούνται για την σωτηρία των καφέ αρκούδων της Πίνδου. Προωθούν την αντίληψη ότι οι καφέ αρκούδες χρειάζεται να ζουν σ’ ένα αδιατάρακτο περιβάλλον.
Γενικά επιδιώκουν την διαφύλαξη των φυσικών πόρων και επιχειρούν την καθιέρωση πρακτικών αειφορικής διαχείρισή τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι καφέ αρκούδες σ’ ολόκληρη την Ελλάδα υπολογίζονται στις 150 και ζουν σε δύο αποκομμένους πληθυσμούς στην Πίνδο και στην Ροδόπη.

Ενδεικτικά στο πρώτο πεντάμηνο του 2009 δημοσιεύθηκαν τα παρακάτω για θανάτους καφέ αρκούδων. Άραγε πόσα άλλα αποσιωπήθηκαν; (Τα δημοσιεύματα είναι από την Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Ασυνείδητοι σκότωσαν καφέ αρκούδα (Ξάνθη) (19/1/2009)
Κυνηγούσαν αγριογούρουνα, αλλά πυροβόλησαν και σκότωσαν μια μικρή καφετιά αρκούδα. Το περιστατικό έγινε πριν από μερικές ημέρες στην ορεινή περιοχή της Ξάνθης.
Οι ασυνείδητοι κυνηγοί φαίνεται ότι αιφνιδιάστηκαν όταν είδαν να κινείται το θήραμα μέσα στους θάμνους και το πυροβόλησαν. Δεν ήταν όμως αγριογούρουνο, αλλά μια μικρή καφετιά αρκούδα, που άγνμωστο γιατί δεν είχε πέσει σε χειμερία νάρκη ή ξύπνησε από το θόρυβο. Μετά την εξέλιξη αυτή οι κυνηγοί παράτησαν στην περιοχή το νεκρό ζώο και εξαφανίστηκαν, για να αποφύγουν τις συνέπειες, καθώς η καφέ αρκούδα προστατεπύεται αυστηρά από τη νομοθεσία. Οι δασικές αρχές της Ξάνθης διενεργούν έρευνα για τον εντοπισμό του δράστη, ενώ μερίμνησαν για την ταφή του ζώου στην περιοχή.

Πυροβόλησαν νεαρή αρκούδα στο Εθνικό Πάρκο Β. Πίνδου
Αγνωστοι σκότωσαν αρκούδα μέσα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου στην περιοχή του Μετσόβου. (10/3/2009)
Μια περιοχή όπου -θεωρητικά- το είδος βρίσκεται υπό ενισχυμένο καθεστώς προστασίας λόγω του πάρκου. Το ζώο έφερε διαμπερές (λαιμό-θώρακα) θανατηφόρο τραύμα από πυροβόλο όπλο. Βρέθηκε νεκρό κοντά σε μια ρεματιά και όχι πολύ μακριά από σημείο όπου βρίσκονται μόνιμες στάνες. Σύμφωνα με ανακοίνωση της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», το γεγονός αυτό εγείρει τις υποψίες των ειδικών πως τα κίνητρα του δράστη ήταν μάλλον οι εποχικές ζημιές που προκαλεί η αρκούδα σε αναζήτηση τροφής.
Πρόκειται για αρσενικό ζώο, νεαρό και ανώριμο άτομο, ηλικίας περίπου τριών ετών και βάρους 70 κιλών. Εξαιρετικά ανησυχητικό χαρακτηρίζουν τα μέλη της οργάνωσης το γεγονός πως τα πέλματα του ζώου ήταν σχεδόν άφθαρτα, γεγονός που δημιουργεί υποψίες και για πιθανότητα βίαιης εκδίωξης του ζώου από τη φωλιά του πριν αυτό ξυπνήσει από τον χειμέριο λήθαργο.
Η οργάνωση ενημερώθηκε για τον εντοπισμό της νεκρής αρκούδας πριν από λίγες μέρες από υπάλληλο του Δασαρχείου Μετσόβου. Το γεγονός προκάλεσε έκπληξη στους επιστήμονες της οργάνωσης, δεδομένου ότι βρισκόμαστε ακόμη στο τέλος της χειμερινής περιόδου και κανείς δεν περίμενε πως θα καταγραφόταν κιόλας το πρώτο περιστατικό παράνομης εξόντωσης αρκούδας και μάλιστα στο Εθνικό Πάρκο Β. Πίνδου.

Στραγγάλισαν αρκούδα (Ιωάννινα) (14/4/2009)
Άγνωστοι στραγγάλισαν αρκούδα και στη συνέχεια προσπάθησαν να κάψουν και να θάψουν το πτώμα της για να εξαφανίσουν τα ίχνη. Το νέο κρούσμα παράνομης εξόντωσης αρκούδας έγινε στο Κεφαλόβρυσο Ιωαννίνων.
Σύμφωνα με τη περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ», το ζώο πιάστηκε σε συρμάτινη θηλιά, μια παράνομη μέθοδο σύληψης και θανάτωσης αγριογούρουνων. Στο σημείο βρέθηκαν ίχνη, που δηλώνουν ότι η αρκούδα πάλεψε πολύ για να ξεφύγει πριν βρει μαρτυρικό θάνατο. Στην ίδια περιοχή, αναφέρει η οργάνωση, τη προηγούμενη εβδομάδα σημειώθηκε και άλλο κρούσμα παράνομης εξόντωσης αρκούδας, ενώ το νέο περιστατικό είναι το τρίτο κατά σειρά περιστατικό στο νομό Ιωαννίνων σε διάστημα έξι μηνών. Όμως οι αρκούδες απειλούνται και από τη συρρίκνωση του βιοτόπου τους, προσθέτει η οργάνωση. Αναφέρει ότι ακόμη εκκρεμεί η έκδοση της απόφασης του ΣτΕ, σχετικά με την αίτηση ακύρωσης της δημιουργίας λατομείου λήψης αδρανών υλικών στη δασική περιοχή «Φονικά» της ανατολικής Πίνδου, που είχαν καταθέσει οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι των δημοτικών διαμερισμάτων Καλλιθέας και Κορυδαλλού. Μια θέση που βρίσκεται όχι μόνο σε σημαντικό δασικό βιότοπο προτεραιότητας αλλά και σε απόσταση αναπνοής από σημείο όπου το χειμώνα φωλιάζουν αρκούδες. Σύμφωνα με την «Καλλιστώ», η κατασκευαστική εταιρεία έχει ξεκινήσει από τον Δεκέμβριο του ‘08 τις εργασίες στην περιοχή και ενώ η απόφαση εκκρεμούσε από τότε. Μέλη της οργάνωσης διαπίστωσαν ότι το μέγεθος της καταστροφής είναι τέτοιο που, ακόμα και μια ακυρωτική απόφαση του ΣτΕ, δε θα μπορεί να αναστρέψει την κατάσταση.

Τρίτη αρκούδα νεκρή σε 10 μέρες (7/5/2009)
Λαιμητόμος για τις αρκούδες η Εγνατία οδός. Τρίτο ζώο σκοτώθηκε χθες, μέσα σε δέκα ημέρες, στην προσπάθειά του να διασχίσει τον δρόμο. Την άμεση λήψη μέτρων ζητούν γι' άλλη μια φορά οι περιβαλλοντικές οργανώσεις «Αρκτούρος» και «Καλλιστώ».
Μια αρσενική αρκούδα βάρους 175 κιλών, ηλικίας 15 ετών, έπεσε θύμα τροχαίου χθες τα ξημερώματα, στο τμήμα Σιάτιστας-Κρυσταλλοπηγής της Εγνατίας Οδού, κοντά στο ρέμα Γκιώνη και μάλιστα σε τμήμα του κλειστού αυτοκινητοδρόμου που πρόσφατα παραδόθηκε στην κυκλοφορία. Αυτή τη φορά ο οδηγός δεν σταμάτησε.
Πριν από δέκα ημέρες, στην ίδια περιοχή, άλλα δύο αρκουδάκια έχασαν τη ζωή τους, γεγονός εξαιρετικά ανησυχητικό για την επιβίωση του είδους στην περιοχή. «Η αυτοψία έδειξε ότι η αρκούδα, στην προσπάθειά της να διασχίσει το οδόστρωμα, πέρασε πάνω από τον προστατευτικό φράκτη, που αποδεικνύεται εντελώς ακατάλληλος να εμποδίσει τη διέλευση ειδών άγριας πανίδας. Κατά μήκος του κάθετου άξονα δεν έχει προβλεφθεί ούτε μία ειδική διάβαση πανίδας», αναφέρει η υπεύθυνη επικοινωνίας του «Αρκτούρου» Βάσω Πετρίδου.
«Καλλιστώ» και «Αρκτούρος» έχουν επανειλημμένα αναδείξει το πρόβλημα της κατάτμησης των βιοτόπων από τους οδικούς άξονες προτείνοντας σαφείς λύσεις. «Η αδιαφορία των υπευθύνων για την τήρηση των κατάλληλων προδιαγραφών του φράχτη μετατρέπει τους μεγάλους κλειστούς αυτοκινητόδρομους σε θανατηφόρα τεχνητά εμπόδια για την άγρια πανίδα και επικίνδυνες τις διαδρομές για τους ίδιους τους οδηγούς», λένε από τις οικολογικές οργανώσεις και ζητούν ειδικές φωτοσημάνσεις και κάμερες για το όριο ταχύτητας και αντικατάσταση του υφιστάμενου φράχτη με άλλο, διεθνών προδιαγραφών.

Αλκυόνη - Kingfisher

Η αλκυόνη μας δίνει το έναυσμα για να γνωρίσουμε τη διαδρομη της μέσα απο τη μυθολογία, την αστρονομία, την φυτολογία, την τέχνη, την παγκόσμια εξάπλωσή της και τη χρήη της ως λογότυπου. Έν ασυναρπαστικό ταξίδι ... http://www.scribd.com/share/upload/10522634/iiipda2h1nomzhwd57x

Ακολουθώντας τα ίχνη των ζώων

Ένα ταξίδι με οδηγό τα ίχνη των πιο γνωστών άγριων θηλαστικών ζώων της Ελλάδας. Περισσότερα http://www.scribd.com/share/upload/10477029/7x3lbodgszthdyfoztf