Σήμα κινδύνου για το μικροσκοπικό αττικόψαρο

Ο κουνουποφάγος εξολόθρευσε το αττικόψαρο! Στα γλυκά νερά της Αττικής γίνεται εδώ και χρόνια μια μάχη επιβίωσης ανάμεσα σε δύο ψάρια, με νικητή, όπως όλα δείχνουν, τον εξωτικό κουνουποφάγο, που ήρθε τη δεκαετία του 1920 από τις νότιες ΗΠΑ για να σώσει τη χώρα από την ελονοσία και τις επιθέσεις των κουνουπιών, αλλά μαζί με αυτά απείλησε και το αττικόψαρο, ένα εξαιρετικό μικρό ψαράκι που πρωτοαπαντήθηκε στη λίμνη του Μαραθώνα.

«Το αττικόψαρο υποχωρεί κατά τρόπο πολύ έντονο κι αυτό πρέπει να προβληματίσει τους ειδικούς. Οφείλουμε να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο για να επιστρέψει στα νερά της Αττικής. Να βρούμε σημεία της Ανατολικής Αττικής όπου υπάρχουν μερικά ακόμη, να τα απομονώσουμε και να τα αναπαράγουμε για να εμπλουτίσουμε τα νερά μας», είπε στο «Εθνος» ο ομότιμος καθηγητής Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Οικονομίδης.

Κι ενώ στη δεκαετία του '60 ο κ. Οικονομίδης και συνεργάτες του εντόπιζαν παντού το αττικόψαρο, το 2004 που έκανε την τελευταία του επιτόπια έρευνα δεν βρήκε ούτε ίχνος του στην πηγή της Βραυρώνας, στο Κάτω Σούλι, στο ρέμα της Χελιδονούς, ενώ φοβάται ότι σήμερα δεν έχουν μείνει παρά μερικά μόνο άτομα.

Το μικροσκοπικό ψαράκι, το μήκος του οποίου σπάνια ξεπερνά τα 5-6 εκατοστά, εξαφανίζεται εξαιτίας της ρύπανσης των υδάτων αλλά και του κουνουποφάγου.

«Το ονόμασα αττικόψαρο θέλοντας να δείξω ότι είναι το αρχαιότερο μόνιμο σπονδυλόζωο της Αττικής, επειδή την κατοικεί εδώ κι εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν την εποικίσουν τόσα άλλα ζώα και οι σύγχρονοι... αττικάνθρωποι», σημείωσε ο κ. Οικονομίδης.

Ωστόσο σε νεότερες εργασίες το αττικόψαρο μαζί και κάποια άλλα μικρά είδη, που βρίσκονται σε μικρά υδάτινα συστήματα, από τη Στυμφαλία, τον Ευρώτα και την Αργολίδα έως την Κέρκυρα, αλλά και την Αλβανία και το Μαυροβούνιο, πήρε το όνομα Πελασγός.

Το αττικόψαρο συναντάται σε πηγές με καθαρό και πολύ κρύο νερό και με υδρόβια βλάστηση, ενώ αποφεύγει τα μολυσμένα νερά. Τρέφεται με μικρόφυτα και μικροζώα, αλλά δεν έχει μελετηθεί καθόλου και δεν υπάρχουν πληροφορίες για τη βιολογία του.

Οι μεγαλύτεροι εχθροί του είναι τα πουλιά αλλά και ο κουνουποφάγος, ο οποίος ευθύνεται για τη σταδιακή μείωση του πληθυσμού, που φτάνει σήμερα στα όρια της εξαφάνισης. Ο κουνουποφάγος μοιάζει με το αττικόψαρο, είναι όμως μεγαλύτερος σε μέγεθος και γύρω από τα μάτια, στη ράχη και στο πτερύγιο της ουράς έχει σκούρες ταινιωτές αποχρώσεις με μαύρα στίγματα. Λατρεύει τα κουνούπια και τρώει μεγάλες ποσότητες από αυτά, όμως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της βιολογίας του είναι η αναπαραγωγή του: ανήκει στη σπάνια κατηγορία ψαριών, όπου η επώαση γίνεται εσωτερικά και τα θηλυκά γεννούν ζωντανά τα μικρά τους.

Είναι ένα ιδιαίτερα μακρόβιο ψάρι, που εγκλιματίζεται εύκολα σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, καθώς αντέχει σε μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας, αλατότητας και οξυγόνου.

«Κάποιοι μαθητές μου με πληροφόρησαν ότι είδαν αττικόψαρα στο έλος του Σχινιά και στην πηγή των Μακάρων. Νομίζω πως αν επέμβει το ΕΛΚΕΘΕ, θα βρεθεί ένα σχέδιο προστασίας και εξάπλωσης του πληθυσμού», μας είπε ο κ. Οικονομίδης.

Πηγή: Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Κοκτέιλ τοξικών σε νερό και αέρα

Πάνω από 56 τόνοι ουσιών που χαρακτηρίζονται από τους ειδικούς ως «ιδιαίτερα τοξικές» απελευθερώθηκαν στον ελληνικό αέρα το 2007 σύμφωνα με τα στοιχεία του νεοσύστατου ευρωπαϊκού μητρώου καταγραφής ρύπων, ενώ άλλοι 3,5 τόνοι κατέληξαν στο νερό.
Στην ηλεκτρονική υπηρεσία της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, που άρχισε να λειτουργεί αυτή την εβδομάδα στη διεύθυνση http://prtr.ec. europa.eu, στοιχειοθετείται με αριθμούς και ονόματα επιχειρήσεων ότι οι περιοχές της Ελλάδας στις οποίες απελευθερώνονται οι μεγαλύτερες ποσότητες και «ποικιλίες» επικίνδυνων χημικών είναι η Δυτική Αττική, η Δυτική Μακεδονία, η Θεσσαλονίκη, η Κόρινθος, η Μαγνησία, η Ανατολική Στερεά Ελλάδα. Ακόμη στο μητρώο καταγραφής ρύπων μπορεί κανείς να βρει ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι ρυπαντές σε αέρια του θερμοκηπίου αλλά και την παραγωγή των επικίνδυνων αποβλήτων. «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχουν δηλητηριώδεις ουσίες αλλά δηλητηριώδεις δόσεις: για παράδειγμα, η κατανάλωση 80 λίτρων νερό μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορεί μέχρι και να δηλητηριάσει έναν άνθρωπο, ενώ μία μικρή δόση κινίνου, που είναι δηλητήριο, μπορεί να γιατρέψει», λέει ο κ. Μιχάλης Χάλαρης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Χημικών, ο οποίος επισημαίνει ότι ως ιδιαίτερα τοξικές ουσίες χαρακτηρίζονται το αρσενικό, το βενζόλιο, ο υδράργυρος, οι φαινόλες, οι διοξίνες, οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, τα ΡCΒs- για το εξασθενές χρώμιο δεν υπάρχουν στοιχεία, παρά μόνο για το ολικό χρώμιο στο οποίο περιλαμβάνεται και το τρισθενές, το οποίο δεν θεωρείται επιβλαβές.

Οι συνέπειες
«Ελάχιστες ποσότητες αυτών των ουσιών έχουν πολύ βλαβερές συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Ιδίως το αρσενικό, ο υδράργυρος και ο μόλυβδος είναι βιοσυσσωρεύσιμα και παραμένουν στον οργανισμό. Επιπλέον, όταν σε μια περιοχή έχουμε εκπομπές περισσοτέρων της μίας τοξικών ουσιών υπάρχει περίπτωση να αλληλεπιδράσουν μεταξύ τους και να γίνουν πολύ πιο επιβλαβείς», τονίζει ο κ. Χάλαρης. Στην περιοχή της Κοζάνης- Πτολεμαΐδας το 2007 εκπέμφθηκε 1,5 τόνος αρσενικού, υδραργύρου και μολύβδου. Όσον αφορά τα λιγότερο τοξικά στοιχεία όπως είναι το νικέλιο και το κάδμιο οι εκπομπές έφτασαν τους 12,6 τόνους. «Με τα τοξικά δεν μπορεί να γίνει τίποτα αν δεν περιοριστεί η τέφρα που βγαίνει από τα φουγάρα και αυτή που επαναιωρείται στον αέρα από τις αποθέσεις», επισημαίνει ο κ. Λάζος Τσικριτζής, αναπληρωτής καθηγητής στο ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας με ερευνητική εμπειρία στον τομέα επιβάρυνσης του περιβάλλοντος με βαρέα μέταλλα καθώς και στις αντιρρυπαντικές τεχνολογίες. Ο ίδιος εξηγεί ότι οι προαναφερόμενες ποσότητες τοξικών προκύπτουν από μαθηματικούς υπολογισμούς και κατά δήλωσιν των ίδιων των παραγωγών ρύπων και όχι από συστηματικές μετρήσεις. «Η μόνη μέτρηση που γίνεται στην περιοχή είναι για τις συγκεντρώσεις αιωρούμενων μικροσωματιδίων, που υπερβαίνουν τα όρια τις μισές ημέρες του χρόνου ενώ το ευρωπαϊκό όριο είναι 35 ημέρες», λέει ο κ. Τσικριτζής ο οποίος δραστηριοποιείται στην Οικολογική Κίνηση Κοζάνης.
Πέρα από τις εκπομπές αρσενικού, υδραργύρου, μολύβδου και βενζολίου, στη Δυτική Αττική καταγράφεται και απελευθέρωση ποσότητας ενός κιλού ΡCΒs για το 2007- η μόνη από βιομηχανική δραστηριότητα στην Ελλάδα, σύμφωνα με το μητρώο. Σε ολόκληρη την Ευρώπη εντοπίζονται 76 μονάδες που παράγουν τα πολύ τοξικά ΡCΒs, ενώ το ρεκόρ εκπομπών κατέχει εργοστάσιο στο Βέλγιο με 20,5 κιλά ανά έτος. «Απ΄ όσο γνωρίζω κανείς δεν ελέγχει αν οι ποσότητες που δηλώνονται από τις εταιρείες ως εκπεμπόμενοι ρύποι στο μητρώο είναι σωστές», επισημαίνει ο περιβαλλοντολόγος κ. Στέλιος Ψωμάς.
Στην ίδια κατηγορία επικινδυνότητας με τα ΡCΒs εντάσσονται και οι διοξίνες: σύμφωνα με το μητρώο ο μοναδικός τόπος παραγωγής τους στην Ελλάδα εντοπίζεται στη Μαγνησία όπου εκπέμφθηκαν 1,3 γραμμάρια το 2007. Πάντως, οι μεγαλύτερες ποσότητες διοξινών από ευρωπαϊκή εργοστασιακή μονάδα εντοπίζονται στη Ρουμανία και φθάνουν τα 90 γραμμάρια ετησίως.

Παράνομες απορρίψεις στον Θερμαϊκό
ΑΠΟ ΤΑ στοιχεία που φιλοξενούνται στη νέα ευρωπαϊκή υπηρεσία μεγάλη απελευθέρωση επικίνδυνων χημικών σε ύδατα προκύπτει στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τη νομαρχιακή απόφαση του 1994, τα υγρά απόβλητα που καταλήγουν στον Θερμαϊκό δεν πρέπει να υπερβαίνουν σε συγκεντρώσεις αρσενικού τα 2 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο, σε υδράργυρο τα 0,05 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο, σε μόλυβδο το 1 χιλιοστόγραμμο.
Που σημαίνει ότι για να φθάσουμε π.χ. την ποσότητα των 62,5 κιλών υδραργύρου στο νερό, όπως φαίνεται στα στοιχεία του μητρώου, πρέπει να έχουν απορριφθεί στον Θερμαϊκό περίπου 1.250.000.000 λίτρα υγρών αποβλήτων με την ανώτατη επιτρεπόμενη περιεκτικότητα σε υδράργυρο. «Έχουν ακουστεί αρκετά για παράνομες συνδέσεις στο κεντρικό αποχετευτικό δίκτυο», σχολιάζει ο αναπληρωτής καθηγητής Περιβαλλοντικής Χημείας και επικεφαλής της Ομάδας Διαχείρισης - Αειφορικής Διατήρησης Υδάτινων Πόρων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
«Το θέμα είναι να μειωθούν οι ρύποι και όχι απλά ο ρυπαίνων να πληρώνει. Αυτό μπορεί να γίνει με επενδύσεις σε τεχνολογίες πράσινης χημείας, που ελαχιστοποιούν τους παραγόμενους ρύπους» καταλήγει ο κ. Χάλαρης, μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Εταιρείας Χημικών.

Ο... αφανισμός των ειδών

Τον κώδωνα του κινδύνου για την απονέκρωση λιμνών και ποταμών κρούει η θλιβερή νέα Κόκκινη Λίστα της Διεθνούς Ενωσης για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN). Εναν μήνα μετά τη δημιουργία της πρώτης «Βίβλου της Φύσης», η οποία αποκάλυψε ότι ένα στα 10 είδη του πλανήτη απειλείται με εξαφάνιση, η IUCN τονίζει ότι το ένα τρίτο των ψαριών του γλυκού νερού καθώς και το ένα τρίτο των αμφιβίων απειλούνται με εξαφάνιση.

Ο φρύνος του Κιχάνσι της Νότιας Τανζανίας πέρασε στη λίστα των εξαφανισμένων ειδών.

Ο διεθνής οργανισμός, με έδρα τη Γενεύη, διαπίστωσε ότι ένα στα τρία από το δείγμα των συνολικά 47,667 ειδών ζώων και φυτών που συμπεριελήφθησαν στη φετινή λίστα κινδυνεύει.

Συγκεκριμένα, με εξαφάνιση απειλείται το 21% όλων των γνωστών θηλαστικών του πλανήτη, το 30% όλων των γνωστών αμφιβίων, το 12% όλων των γνωστών πουλιών, καθώς και το 28% των ερπετών, το 37% των ψαριών του γλυκού νερού, το 35% των ασπόνδυλων και το...70% των φυτών που έχουν μελετηθεί μέχρι στιγμής!

Πολλά πλάσματα εμφανίστηκαν φέτος για πρώτη φορά στην Κόκκινη Λίστα. Ενα από αυτά είναι ένα τρωκτικό της Μαδαγασκάρης με επιστημονική ονομασία «voalavo antsahabensis», το οποίο χαρακτηρίζεται ως «απειλούμενο», είναι δηλαδή δύο βήματα πριν από την εξαφάνιση, λόγω της γεωργικής πρακτικής της κοπής και καύσης (slash-and-burn farming). Ομως για κάποια είδη, όπως ο φρύνος του Κιχάνσι της Νότιας Τανζανίας, είναι πλέον πολύ αργά. Το ζώο αυτό πέρασε πια στη λίστα των εξαφανισμένων ειδών, εξαιτίας ενός νέου φράγματος στον ποταμό Κιχάνσι και μιας επιδημίας χυτριδιομύκητα που μαστίζει τα αμφίβια σε όλον τον κόσμο. «Τα πλάσματα που ζουν στο γλυκό νερό εδώ και καιρό έχουν αγνοηθεί», σχολίασε ο Ζαν-Κριστόφ Βιμ της IUCN. «Είναι πια επείγον να αξιοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες για μια πιο συνετή χρήση των υδατικών μας πόρων».

Υπό εξαφάνιση είναι και το 28% των ερπετών του πλανήτη

«Οι επιστημονικές ενδείξεις μιας σοβαρής κρίσης εξαφάνισης αυξάνονται», δήλωσε ο Τζέιν Σμαρτ, διευθυντής της Ομάδας Διατήρησης Βιοποικιλότητας της IUCN και προειδοποίησε ότι τα στοιχεία της Κόκκινης Λίστας δείχνουν ότι δεν θα επιτευχθεί ο στόχος του 2010 για μείωση της απώλειας βιοποικιλότητας. Ωστόσο οι ειδικοί φοβούνται ότι τα στοιχεία αυτά είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου. Σύμφωνα με τον Κρεγκ Χίλτον-Τέιλορ, επιμελητή της Κόκκινης Λίστας, «πολλά ακόμη εκατομμύρια» ειδών που δεν έχουν μελετηθεί μπορεί να απειλούνται σοβαρά.

ΚΙΛΙΜΑΝΤΖΑΡΟ
Χωρίς χιόνια στα επόμενα 20 χρόνια!

Για πρώτη φορά, εδώ και τουλάχιστον 11 χιλιετίες, οι ψηλότερες βουνοκορφές της Αφρικής θα μείνουν χωρίς χιόνια μέσα στα επόμενα 20 χρόνια. Σύμφωνα με Αμερικανούς ερευνητές, οι οποίοι μελέτησαν αεροφωτογραφίες, δορυφορικά δεδομένα και χημικές αναλύσεις και δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο «Ρroceedings of the National Academy of Science», το κάλυμμα πάγου στο Κιλιμάντζαρο (στην Τανζανία με ύψος 5,893 μέτρα) συρρικνώθηκε κατά 85% από το 1912 έως το 2007.

Πηγή: Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ

Το Αιγαίο ανήκει στα... ψάρια του

Ο γαύρος και η σαρδέλα προτιμούν τα ρηχά, πλούσια σε τροφή νερά του Αιγαίου. Αντιθέτως, ο ξιφίας και ο τόνος προτιμούν το «σκωτσέζικο» ντους και συχνάζουν σε μέρη όπου συναντούνται κρύα και ζεστά ρεύματα ενώ οι κόκκινες γαρίδες κάθονταινωχελικά σε αμμώδη και λασπώδη μέρη του βυθού που τόσο λατρεύουν...

Τα ψάρια των ελληνικών θαλασσών έχουν τα στέκια τους. Δεν βολοδέρνουν άσκοπα από εδώ κι από εκεί. Ανάλογα με τις ανάγκες της στιγμής, δηλαδή να βρουν καλό φαγητό ή να γεννήσουν, προτιμούν συγκεκριμένες ως επί το πλείστον περιοχές οι οποίες πληρούν τα... στάνταρ που έχουν θέσει. Η έρευνα που έκαναν Έλληνες επιστήμονες από το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ), χρειάστηκε αρκετό χρόνο για να αποτυπώσει τις περιοχές στις οποίες βρίσκουν καταφύγιο έξι δημοφιλή είδη ψαριών όπως η σαρδέλα, ο γαύρος, ο ξιφίας, ο τόνος, το καλαμάρι και η κόκκινη γαρίδα.

Τι τα έλκει
Δεν αρκούσε μόνο να κάνουν επιτόπια έρευνα με ειδικά ηχοβολιστικά μηχανήματα για την ανίχνευση των πυκνών συγκεντρώσεων πληθυσμών από ψάρια αλλά έπρεπε να χρησιμοποιήσουν και μια σειρά από δορυφορικές περιβαλλοντικές πληροφορίες για να αποτυπώσουν την ιδιομορφία του θαλάσσιου περιβάλλοντος που είναι ελκυστικό για το κάθε είδος ψαριού. «Με τον τρόπο αυτό μπορέσαμε να καταλάβουμε τη θερμοκρασία που έχουν τα νερά, την περιεκτικότητά τους σε αλάτι, την ύπαρξη θαλασσίων ρευμάτων, την παρουσία της τροφής όπως το φυτοπλαγκτόν και το ζωοπλαγκτόν», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Βασίλης Βαλαβάνης, περιβαλλοντολόγος από το Ινστιτούτο Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων του ΕΛΚΕΘΕ που ήταν συντονιστής της ερευνητικής δουλειάς.

«Για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε το ερευνητικό σκάφος "ΦΙΛΙΑ" του ΕΛΚΕΘΕ καθώς και μια δική μας τράτα- λέγεται επιστημονική τράτα- με την οποία επισκεφθήκαμε πολλές περιοχές στο Ιόνιο και το Αιγαίο», προσθέτει ο κ. Βαλαβάνης. «Βεβαίως για την καταγραφή των ενδιαιτημάτων των ψαριών συνεργάστηκαν επιστήμονες από πολλές ειδικότητες, όπως αλιευτικοί βιολόγοι, ωκεανογράφοι και αναλυτές συστημάτων γεωγραφικής πληροφορίας, ενώ στηριχθήκαμε και στις μαρτυρίες όσο και στις εμπειρίες ψαράδων οι οποίοι ξέρουν σε ποιες περιοχές και ποιες εποχές αλιεύονται συγκεκριμένα είδη ψαριών».

Πλούσιο το Β. Αιγαίο
Έτσι λοιπόν οι Έλληνες ειδικοί διαπίστωσαν ότι δύο «εκλεκτοί μεζέδες» και με πολύ μεγάλη μάλιστα θρεπτική αξία, ο γαύρος και η σαρδέλα, αφθονούν κυρίως στο Βόρειο Αιγαίο επειδή εκεί τα νερά είναι πλούσια σε τροφή. Αυτά τα μικρά πελαγίσια ψάρια, είναι μάλιστα και νυχτερινοί τύποι καθώς τις βραδινές ώρες κολυμπούν σχεδόν στην επιφάνεια της θάλασσας ενώ την ημέρα βρίσκονται σε πιο βαθιά νερά. Αντιθέτως, ο ξιφίας με τον τόνο είναι «δρομείς» μεγάλων αποστάσεων καθώς καθημερινά διατρέχουν αποστάσεις σε ολόκληρη τη Μεσόγειο, από την Κύπρο μέχρι τις Βαλεαρίδες Νήσους (σύμπλεγμα 11 νησιών στα ανατολικά της Ισπανίας). Ένα σημείο όμως στο οποίο δίνουν ραντεβού είναι οι περιοχές αναπαραγωγής, όπως μεταξύ Κύπρου και Ρόδου. Την περίοδο της διατροφής τους φαίνεται να προτιμούν περιοχές όπου παρατηρείται το φαινόμενο του λεγόμενου θερμοκρασιακού μετώπου, δηλαδή όπου συναντιούνται θερμά και ψυχρά ρεύματα. Αυτές οι περιοχές είναι ιδιαίτερα παραγωγικές γιατί τα νερά κάνουν κυκλωνικές κινήσεις εγκλωβίζοντας ζωοπλαγκτόν και φυτοπλαγκτόν με αποτέλεσμα την προσέλκυση αρκετών ειδών που αποτελούν θηράματα για τον ξιφία και τον τόνο.

ΟΙ «ΔΡΟΜΕΙΣ»

Ο ξιφίας με τον τόνο είναι «δρομείς» μεγάλων αποστάσεων καθώς διατρέχουν αποστάσεις σε όλη τη Μεσόγειο

[ ΙΝFΟ ]

Η καταγραφή των σημαντικών ενδιαιτημάτων των ψαριών έγινε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος ΕnviΕFΗ (Εnvironmental Αpproach to Εssential Fish Ηabitat Designation) με σκοπό τη μελέτη και διαφύλαξή τους. Η συγκεκριμένη μελέτη παρουσιάστηκε στη Βαρκελώνη στις αρχές Οκτωβρίου στο πλαίσιο του Συνεδρίου «Οceans of Τomorrow: the Τara Οceans Εxpedition and Star Ρrojects in ΕU Μarine Research» που διοργάνωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Οριοθετούν τις ζώνες προστασίας

ΟΙ ΠΕΡΙΟΧΕΣ που διαβιούν τα ψάρια, τα ενδιαιτήματά τους δηλαδή, ποικίλλουν ανάλογα με το στάδιο της ζωής τους. Η ανάγκη τους για τροφή και για αναπαραγωγή καθορίζεται από τα ιδιαίτερα φυσικά και περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής.

Η καταγραφή των ενδιαιτημάτων των ψαριών στις ελληνικές θάλασσες είναι σημαντική για τους επιστήμονες επειδή μπορούν με τον τρόπο αυτό να οριοθετήσουν ζώνες προστασίας. «Όλοι γνωρίζουμε ότι πολλοί ψαράδες πιάνουν συχνά μικρά ψάρια τα οποία πετούν μετά στη θάλασσα καθώς δεν τα αγοράζει κανείς ή δεν μπορούν να πουληθούν λόγω μικρού μεγέθους βάση της ισχύουσας νομοθεσίας», λέει ο κ. Βασίλης Βαλαβάνης από το ΕΛΚΕΘΕ. «Αυτό κάνει ζημιά στους πληθυσμούς των ψαριών επειδή δεν τους επιτρέπει να φτάσουν στο φυσιολογικό τους μέγεθος με αποτέλεσμα ο αριθμός τους να ελαττώνεται διαρκώς.

Από τη μελέτη που κάνουμε με τη βοήθεια ακουστικών και δορυφορικών πληροφοριών, μπορούμε να γνωρίζουμε σε ποιες περιοχές της χώρας αναπαράγονται συγκεκριμένα είδη εμπορικών ψαριών, ποιες περιοχές προτιμούν τα νεαρά ψάρια, ώστε να μην πηγαίνουν οι τράτες και να τα ψαρεύουν πρόωρα».
Πηγή: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Το ημερολόγιο της φύσης

Ένα ημερολόγιο για την φύση! Πρωταγωνιστές τα ζώα και φυτά που βιώνουν τα προβλήματα που προκαλούνται από τους ανθρώπους. Περισσότερα:
http://www.scribd.com/doc/22014462

Με το δάσος οδηγό δράττω, δρω, δημιουργώ ...

Παρουσιάστηκε ο τόμος που περιλαμβάνει εφαρμοσμένα προγράμματα, δραστηριότητες και δράσεις για το δάσος στα πλαίσια του Εθνικού Θεματικού Δικτύου Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης "Μαθαίνω για τα Δάση" που συντονίοζεται από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης. Στον τόμο συμπεριλήφθηκε το επιδαπέδιο παιχνίδι του Σχολείου μας "Το παιχνίδι του δάσους" που υλοποιήθηκε με την ευθλυνη των εκπαιδευτικών Λίας Τσαλαβρέτα, Κλειώς Χριστοδούλου και Ηρακλή Καραγιάννη.

Παιδιά, στείλτε το μήνυμα στον Πρωθυπουργό!

Ενόψει Κοπεγχάγης, τα παιδιά ενώνουν τις φωνές τους με το WWF Ελλάς και την Greenpeace ζητώντας μια δυναμική και υπεύθυνη στάση της χώρας μας στην κρίσιμη Συνδιάσκεψη του ερχόμενου Δεκεμβρίου.
«Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ της Ελλάδας,
Παρακαλούμε πολύ να πάτε στην Κοπεγχάγη, στην Παγκόσμια Συνδιάσκεψη του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, 7-18 Δεκεμβρίου 2009, και να βοηθήσετε δυναμικά στην απόφαση μιας τολμηρής και δίκαιης συμφωνίας για την προστασία του κλίματος, πριν να είναι πολύ αργά. Σας ζητάμε να μεταφέρετε το μήνυμα ότι θέλουμε να ζήσουμε σε έναν ανθρώπινο πλανήτη, ασφαλή και υγιή, χωρίς πλημμύρες, ξηρασίες, άνοδο της στάθμης της θάλασσας και άλλες καταστροφές! Ευχαριστούμε πολύ και περιμένουμε να επιστρέψετε νικητής!»
Κάπως έτσι ή με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο, τα παιδιά καλούνται να παροτρύνουν τον Πρωθυπουργό να δείξει μια σθεναρή στάση στη Συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης. Με απλά λόγια, να ζητήσει τη δέσμευση των ηγετών για μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 40% ως το 2020, εκ μέρους των ανεπτυγμένων χωρών. Το WWF Ελλάς και η Greenpeace, στο πλαίσιο της από κοινού εκστρατείας τους «Μαζί για το Κλίμα», καλούν τα παιδιά όλης της χώρας να γράψουν και να ζωγραφίσουν μια κάρτα στον Πρωθυπουργό για τη σωστή στάση που πρέπει να τηρήσει η χώρα μας στην Κοπεγχάγη. Μέσα από ένα απλό φυλλάδιο, τα παιδιά παροτρύνονται να εκφράσουν με τον δικό τους αυθόρμητο και ειλικρινή τρόπο τη θέλησή τους για τη σωτηρία του πλανήτη.
Τα παιδιά καλούνται να ετοιμάσουν την κάρτα τους προς τον Πρωθυπουργό και να την αποστείλουν στο WWF Ελλάς, ως τις 30 Νοεμβρίου. Οι κάρτες θα παραδοθούν στον Πρωθυπουργό, αφού πρώτα εκτεθούν σε κατάλληλο χώρο για να έχει ευκαιρία να τις απολαύσει το κοινό.
Σημειώσεις προς συντάκτες:
Το φυλλάδιο επισυνάπτεται και είναι διαθέσιμο στα παρακάτω link:
http://www.wwf.gr/images/pdfs/TaPaidiaStelnounMyinima.pdf
http://www.greenpeace.org/raw/content/greece/press/118523/card.pdf
Περισσότερες πληροφορίες:
Μαρίνα Συμβουλίδου, ειδική συνεργάτις δράσεων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και
κατάρτισης WWF Ελλάς, τηλ: 210 33 14 893, m.symvoulidou@wwf.gr
Ιάσονας Κάντας, συνεργάτης επικοινωνίας για θέματα Τύπου WWF Ελλάς, τηλ: 210 3314893,
κιν: 698 247 1724, i.kantas@wwf.gr