H Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων εορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Φεβρουαρίου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1977 υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στην πόλη Ραμσάρ του Ιράν, στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας. Υγρότοποι χαρακτηρίζονται τα δέλτα, τα έλη, οι λίμνες, οι λιμνοθάλασσες, οι πηγές, οι εκβολές, οι ποταμοί και οι τεχνητές λίμνες. Η συνθήκη Ραμσάρ αποσκοπεί στην προστασία και τη συνετή χρήση όλων των υγροτόπων μέσω τοπικών και εθνικών δράσεων και διακρατικής συνεργασίας ως μια συνεισφορά στην αειφόρο ανάπτυξη. Στη συνθήκη περιλαμβάνονται 1524 υγρότοποι με έκταση 520 εκατομμυρίων στρεμμάτων περίπου.
Στη χώρα μας, βασει της σύνθήκης Ραμσάρ, προστατεύονται δέκα υγρότοποι: Δέλτα Έβρου, οι λίμνες Ισμαρίδα και Βιστονίδα, το Πόρτο Λάγος και οι γύρω λιμνοθάλασσες, το Δέλτα και η λιμνοθάλασσα Νέστου, η τεχνητή λίμνη Κερκίνη, οι λίμνες Βόλβη και Κορώνεια, το Δέλτα των ποταμών Αξιού- Λουδία-Αλιάκμονα, ο Αμβρακικός κόλπος, η λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου και η λιμνοθάλασσα Κοτύχι στο Νομό Ηλείας.
Όπως τονίζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, οι υγρότοποι της χώρας μας υποβαθμίζονται σε τέτοιο βαθμό, ώστε να χάνεται η μοναδική οικολογική τους αξία. Αλλαγές στο υδρολογικό καθεστώς, αλλοίωση και υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων, απόρριψη στερεών και εκροή αστικών αποβλήτων, παράνομη και αυθαίρετη δόμηση, εντατικοποίηση της γεωργίας και λαθροθηρία είναι μόνο ορισμένα από τα εντονότατα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

To Πάντα γιορτάζει την παγκόσμια ημέρα υγροτόπων…

…λίγο διαφορετικά. Φέτος αποφάσισε να γιορτάσει τους υγροτόπους, και μάλιστα να εστιάσει στους νησιωτικούς υγροτόπους παίζοντας. Έτσι ανέβασε δύο ολοκαίνουρια παιχνίδια στο oikoskopio kids: την "κρυμμένη εικόνα", ένα κουιζ βασικών γνώσεων για τους υγροτόπους και τη σημασία τους και ένα νέο "ποιος μένει που" όπου πρέπει να τοποθετήσεις έξι …υγροτοπικά ζώα στο σημείο εκείνο του υγρότοπου που τα συναντάς συχνότερα. Για να δούμε λοιπόν, ποίος θα τα καταφέρει πιο γρήγορα;

Κι αν αφού παίξετε θέλετε να μάθετε περισσότερα για τους νησιωτικούς υγρότοπους της χώρας μας δεν έχετε παρα να κάνετε ένα κλικ ακόμα, αυτή τη φορά στο Υγροτόπιο, τον νέο διαδικτυακό τόπο του WWF Ελλάς. Μέσα από μία δυναμική βάση δεδομένων, ο χρήστης έχει πλέον τη δυνατότητα για ένα διαδικτυακό ταξίδι στα νησιά της χώρας μας και πιο συγκεκριμένα, στα πλέον απειλούμενα οικοσυστήματά τους, τους υγρότοπους. Έτσι, όλοι οι πολίτες αλλά και ειδικότερα όσοι ασχολούνται με την εκπαίδευση, την έρευνα, την προστασία και τη διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος της Ελλάδας, αποκτούν ένα χρήσιμο εργαλείο πληροφορίας για τα οικολογικά αυτά διαμάντια, εμπλουτισμένο με στατιστικά, γεωγραφικά και άλλα δεδομένα, χαρτογραφικές απεικονίσεις, καθώς και αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες.

"Πλέον, οι υπηρεσίες, έχοντας στα χέρια τους ένα θεσμικό όπλο αλλά και ένα πληροφοριακό εργαλείο, μπορούν να αντιμετωπίσουν ακόμη πιο αποτελεσματικά τις περιπτώσεις υποβάθμισης και να συμβάλουν αποφασιστικά στην ουσιαστική προστασία των αναπόσπαστων αυτών κομματιών του πάζλ της ελληνικής φύσης. Είναι στο χέρι μας να προστατεύσουμε τον χαρακτήρα των νησιών μας και να εκμεταλλευτούμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους που τα καθιστούν μοναδικά", σημειώνει ο Δημήτρης Καραβέλλας, γενικός διευθυντής του WWF Ελλάς. 

http://oikoskopio.gr/ygrotopio/

Litter Less

Litter Less ....

Το σχολείο μας συμμετέχει για δεύτερη χρονιά στο πρόγραμμα "Litter Less" που συντονίζεται από τα "Οικολογικά Σχολεία" στην Ελλάδα. Μέσα απο την εξέλιξη του προγράμματος οι μαθητές θα γνωρίσουν, θα συζητήσουν, θα αποφασίσουν και θα παρέμβουν στην τοπική κοινωνία και το χώρο για να ευαισθητοποιήσουν την κονή γνώμη σχετικά με το μεγάλο πρόβλημα των απορριμμάτων και τις καταστροφές που προκαλούνται στο περιβάλλον.

Το πρόγραμμα ξεκινά επίσημα για όλα τα συμμετέχοντα σχολεία σε όλο τον κόσμο στις 8 Νοεμβρίου 2012 όπου προβλέπονται να γίνουν δράσεις ευαισθητοποίησης στην Πορταριά.

Στις πηλιορείτικες διαδρομές του νερού ...

Το πρόγραμμα αναπτύχθηκε στα πλαίσια των δράσεων "Φωνές νερού μυριάδες" που υλοποιήθηκε από τις Γ - Δ τάξεις (σχολικό έτος 2011 - 2012), με τη βοήθεια των μελών της ΠΟ του ΚΠΕ Μακρινίτσας. Το πρόγραμμα  διερεύνησε τη σημασία του νερού στο Πήλιο και ειδικότερα στην περιοχή της Πορταριάς - Μακρινίτσας - Σταγιατών - Κατηχωρίου

Το πιο «γρήγορο πιστόλι» του φυτικού βασιλείου

Ενα μικρό σαρκοφάγο φυτό είναι ο πιο γρήγορος δολοφόνος του φυτικού κόσμου στον πλανήτη. Το Drosera glanduligera που φύεται στην Αυστραλία χρειάζεται μόλις 400 χιλιοστά του δευτερολέπτου για να παγιδεύσει ένα έντομο που θα αποτελέσει στη συνέχεια το…γεύμα του.

Καμία ελπίδα για τα έντομα

Το D.glanduligera είναι ένα μικρό στενόμακρο φυτό με ύψος 10-15 εκατοστών. Τα φύλλα του σχηματίζουν ρόδακες και καλύπτονται από τριχίδια με υαλώδη εμφάνιση τα οποία είναι καλυμμένα από μια κολλώδη ουσία. Μόλις το έντομο ακουμπήσει το φυτό ενεργοποιείται αυτόματα ένας μηχανισμός κίνησης του φυτού που σπρώχνει το έντομο προς τα τριχίδια.
Η παγίδευση του εντόμου διαρκεί μόλις 400 χιλιοστά του δευτερόλεπτου. Αφού το έντομο παγιδευτεί στη συνέχεια το φυτό το καταπίνει. Το φυτό ήταν γνωστό αλλά ομάδα Γερμανών ερευνητών αποφάσισε να το μελετήσει καλύτερα. Χρησιμοποίησαν κάμερες υψηλής ταχύτητας για να δουν το φυτό εν δράσει.
Τα φυτά δεν είναι γνωστά για την ταχύτητα των κινήσεων τους για αυτό και οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι από τις ικανότητες του D.glanduligera. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLoS One.

Πηγή: tovima

«Καλαμάρι βαμπίρ»: Ένα μυστήριο πλάσμα του ωκεανού!

Το ολοκληρωμένο όνομα που του δόθηκε από τους βιολόγους είναι «καλαμάρι βαμπίρ από την κόλαση» (Vampyroteuthis infernalis), εξαιτίας του παράξενου σχήματός του αλλά και της διαβίωσής του στα σκοτεινά βάθη της θάλασσας.
Μια νέα ανακάλυψη, όμως, έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα, καθώς το καλαμάρι αυτό μόνο «βαμπίρ» δεν είναι, αφού αρνείται… πεισματικά να σκοτώσει το θήραμά του και τρέφεται αποκλειστικά και μόνο με νεκρά πλάσματα της θάλασσας.
Από τη μελέτη του στομάχου του, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το εν λόγω είδος συλλέγει οργανικά υπολείμματα που βυθίζονται κάτω από την επιφάνεια του νερού, στη βαθιά θάλασσα όπου ζει.

Σε αντίθεση με τους στενούς συγγενείς του -τα χταπόδια και τα καλαμάρια, τα οποία τρώνε ζωντανό το θήραμά τους-, το «καλαμάρι βαμπίρ» χρησιμοποιεί δύο νηματώδεις ίνες που υπάρχουν στο σώμα του για να συλλάβει την τροφή του.
«Είναι ένα… ζωντανό απολίθωμα το οποίο έχει και μία επιπλέον ικανότητα που δεν συναντάται σε κανένα άλλο πλάσμα: όταν απειλείται βγάζει όλα τα εσωτερικά του όργανα προς τα έξω, τρομοκρατώντας με τον τρόπο αυτό τους θηρευτές του», αναφέρει ο Bruce Robison από το Bay Aquarium στο Μοντερέι.

«Αποστολή στην Ανταρκτική» και για μαθητές δημοτικού και γυμνασίου

Στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»

 

Μπορούμε να επιβιώσουμε στην Ανταρκτική;

Το τοπίο της Ανταρκτικής προκαλεί δέος… Αλλά πώς αισθάνεται κανείς όταν βρίσκεται εκεί; Πώς επηρεάζουν οι θερμοκρασίες του εδάφους την ανθρώπινη συμπεριφορά;  Τι μπορεί να κάνει κάποιος για να επιζήσει σε αυτή την «κατεψυγμένη» έρημο;
Η έκθεση «Αποστολή: Παγωμένη Ανταρκτική» από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, που θα φιλοξενηθεί στον «Ελληνικό Κόσμο» από τις 20 Οκτωβρίου του 2012 μέχρι το Φεβρουάριο του 2013, αποτελεί την πιο αντιπροσωπευτική έκθεση για την παγωμένη ήπειρο της Ανταρκτικής που σχεδιάστηκε ποτέ σε ευρωπαϊκό επίπεδο!
H έκθεση παρουσιάστηκε αρχικά στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου, όπου την είδαν περίπου 200.000 επισκέπτες και στη συνέχεια φιλοξενήθηκε στην Ισπανία και την Τουρκία. Και στις τρεις χώρες δέχτηκε συνολικά περισσότερους από μισό εκατομμύριο επισκέπτες.
Η Ανταρκτική είναι το πιο κρύο, το πιο άγριο και πιο απομακρυσμένο μέρος της γης. Ανακαλύφθηκε και καταγράφηκε πρώτη φορά πριν από 190 χρόνια. Η έκθεση «Αποστολή: Παγωμένη Ανταρκτική», σε έκταση 700 τ.μ., προσπαθεί να αποκαλύψει τα μυστήρια αυτής της περιοχής μέσα από μεγάλη ποικιλία πηγών. Σχεδιασμένη για οικογένειες και σχολεία, χάρη στον πρωτοποριακό της σχεδιασμό και την προηγμένη τεχνολογία, προσφέρει στους επισκέπτες τη μοναδική εμπειρία να γίνουν «ειδικοί» στην Ανταρκτική και να εργαστούν στο μεγαλύτερο φυσικό εργαστήριο της ανθρωπότητας.
Η έκθεση αναπτύχθηκε σε συνεργασία με τη Βρετανική Ερευνητική Ομάδα της Ανταρκτικής και ήταν μέρος των δράσεων με τις οποίες συμμετείχε το Ηνωμένο Βασίλειο στο Διεθνές Πολικό Έτος (2007-2008). Περιλαμβάνει μια σειρά από πραγματικά αντικείμενα και σενάρια που επιτρέπουν στους επισκέπτες να αισθανθούν και να «δοκιμαστούν» σε πολικές θερμοκρασίες. Μέσα από διαφορετικές προκλήσεις και δραστηριότητες ζουν στις ακραίες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι επιστήμονες εκεί και προσπαθούν να επιβιώσουν στην πιο ανεμώδη και παγωμένη ήπειρο του πλανήτη μας! Σε έναν προσομοιωμένο σταθμό εκπαίδευσης αντιμετωπίζουν θερμοκρασίες υπό το μηδέν, οδηγούν οχήματα χιονιού (snowmobile), κάνουν βουτιά στην παγωμένη θάλασσα και μελετούν τα άγρια ζώα της Ανταρκτικής!
Στις ενότητες της έκθεσης ο επισκέπτης ανακαλύπτει επίσης την καθημερινή ζωή στην Ανταρκτική: έναν καταυλισμό της Ανταρκτικής, διαδραστικά μοντέλα, γραφήματα με πληροφορίες, οπτικοακουστικό υλικό, εργαστήρια, ζώα, σκελετούς και φυτά, απολιθώματα, χάρτες και επιστημονικά εργαλεία, κατάλληλα ρούχα και εξοπλισμό.
Ειδικότερα:
Οι επισκέπτες αντιμετωπίζουν μια σειρά από συναρπαστικές προκλήσεις, για να δουν αν έχουν τις ικανότητες που απαιτούνται για να εργαστούν και να αντέξουν σε αυτή την παγωμένη περιοχή.
Όπως αναφέρει ο Alex Gaffikin, Υπεύθυνος της έκθεσης, που εργαζόταν δυόμισι χρόνια στον ερευνητικό σταθμό Halley: «Στην έκθεση θα δούμε αν ο επισκέπτης μπορεί πραγματικά να αντιμετωπίσει τη ζωή εκεί. Κάθε χρόνο εκατοντάδες επιστήμονες και προσωπικό ταξιδεύουν στην Ανταρκτική και όλοι έχουν να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες και εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες για να μπορέσουν να κάνουν τη δουλειά τους. Είναι δύσκολο. Το ξέρω γιατί έχω εργαστεί στην Ανταρκτική».
Μια σειρά από μικροπεριβάλλοντα βοηθούν τον επισκέπτη να εξερευνήσει και να γνωρίσει αυτό το μοναδικό τοπίο.
Ζώνη 1: Μπορείτε να επιβιώσετε σε τόσο κρύο; Η Ανταρκτική είναι ένα από τα πιο κρύα μέρη της γης. Ο επισκέπτης μπαίνει σε δωμάτιο κατάψυξης, με θερμοκρασία -20ºC. Εκεί δοκιμάζει ορισμένα από τα πραγματικά ρούχα που φορούν στην Ανταρκτική, προκειμένου να αντιληφθεί τι χρειάζεται για να παραμείνει ζωντανός.
Ζώνη 2: Μπορείτε να ζήσετε με άγρια ζώα;Στην επόμενη ζώνη ο επισκέπτης δοκιμάζει με όλες του τις αισθήσεις, μέσα από θορύβους και οσμές, πώς είναι να εργάζεται κανείς σε αποικίες ζώων στην Ανταρκτική. Έρχεται σε επαφή και μυρίζει την τροφή των πιγκουίνων και εντοπίζει ίχνη ψαριών και καλαμαριών.
Ζώνη 3: Μπορείτε να βουτήξετε μέσα στην παγωμένη θάλασσα;Σε αυτή τη ζώνη, μέσα από ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, ο επισκέπτης θα ζήσει την πρόκληση της κατάδυσης στα νερά της Ανταρκτικής, στην καρδιά του χειμώνα, όταν η θάλασσα θα έχει παγώσει. Όπως οι δύτες, θα δει γιγαντιαία και ασυνήθιστα πλάσματα.
Ζώνη 4: Θα μπορούσατε να ζήσετε στην Ανταρκτική;Δεν είναι όλα διασκέδαση και παιχνίδι. Στην Ανταρκτική δεν υπάρχει πυροσβεστική και μονάδες διάσωσης και σε έκτακτες περιπτώσεις θα πρέπει ο δόκιμος να τα βγάλει πέρα μόνος του. Στο Σταθμό Βάσης ο επισκέπτης έρχεται αντιμέτωπος με διάφορα σενάρια επείγουσας ανάγκης. Θα καταφέρει να διατηρήσει την ψυχραιμία του;
Ζώνη 5: Θα μπορούσατε να οδηγήσετε ένα όχημα χιονιού (snowmobile);Σε αυτή τη ζώνη ο επισκέπτης, συμμετέχοντας σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, καλείται να συλλέξει μετεωρίτες «οδηγώντας» ένα όχημα χιονιού. Πρέπει να κρατηθεί όσο καλύτερα μπορεί, καθώς υπάρχουν κίνδυνοι στη διαδρομή, όπως μεγάλες κοιλότητες και βαθιές ρωγμές στο έδαφος, όπου μπορεί να πέσει μέσα! Ένα αληθινό όχημα χιονιού είναι σταθμευμένο στην έκθεση και προκαλεί τους επισκέπτες να το δοκιμάσουν.
Ζώνη 6: Θα μπορούσατε να κατασκηνώσετε στην ύπαιθρο στην Ανταρκτική;Ο επισκέπτης φιλοξενείται στην κατασκήνωση των ερευνητών και βιώνει πώς είναι να ζει κανείς σε θερμοκρασίες υπό το μηδέν. Πώς θα παραμείνει ζωντανός σε περίπτωση καταιγίδας και πώς θα πάει τουαλέτα όταν μαίνεται η χιονοθύελλα; Διάσπαρτα τριγύρω του είναι κουτιά με φαγητό, εξοπλισμός κατασκήνωσης και επιστημονικά όργανα.
Ζώνη 7: Θα μπορούσατε να περάσετε δύο μήνες στο σκοτάδι;Αυτή είναι η κορυφαία πρόκληση. Στην Ανταρκτική μπορεί να χρειαστεί να περάσει ο ερευνητής μέχρι και έξι μήνες στο σκοτάδι. Ο επισκέπτης μπορεί να βυθιστεί σε συνθήκες απόλυτου σκοταδιού και να δοκιμάσει αν μπορεί να τα καταφέρει.